Retrúcalle
michigan private school stats. texas private school stats. American private school compar private schools in nevada michigan private school stats. texas private school stats. American private school compar
Jajaj...
Pero como disparas antes de preguntar non sabes que, no fondo, o meu discutíbel post ía precisamente contra o topicazo. 
Unha soa cousa, referente ao que dis nalgures: O racismo non é máis có medo ao descoñecido, ao outro como descoñecido. Por veces, un é racista mesmo coa muller dun. Pénsao Lobo Antunes no Bobelia de hoxe.
A min, agora o sei, non me move o medo, senón a curiosidade.
Por último, o comentario que fixen no outro post pecaba de acalorado porque me parecía tópico, topicidade que me cansa, a verdade. Non ía contra ti directamente. Sabes que te quero moito e que ese tema me arrebata, quizais porque ao longo da historia a visión da muller sempre se considerou doméstica e risible. E non é así.
Por suposto que tardaremos moooooito tempo en chegar ao equilibrio, pero a xente máis nova ten aí un papel importante para non seguir perpetuando unha división do mundo en homes e mulleres, que non conduce a ningures.
Amén.
(Continúo e descúlpome se abuso, pero o tema interésame, xa sabes).
O que me irrita da cuestión é, sobre todo, o pouco esforzo que facemos en xeral por aceptar a diferencia (porque somos diferentes, gracias a quen sexa), en certo modo complementaria. Observando e sentindo non se chegaría demasiado lonxe. Con practicidade e sentido da orientación, tampouco. Ambos os dous xeitos de mirar son necesarios, importantes e valiosos. O día que comprendín que B non podía contestar todas as preguntas case dignas dun entomólogo que eu lle facía deixei de anoxarme, porque el é así e eu ámoo así. Nin podo pretender que vexa a vida coma min nin el pretende que eu a vexa coma el. Trátase, desde a miña humilde opinión, de respectar, valorar, aceptar e non denostar a visión do outro. Cun pouco de esforzo por ambas as partes poderiamos conseguir que este maldito mundo fose un pouco mellor. Pero, claro, hai poucas ganas en xeral. É máis doado rexeitar o que non se comprende que intentar comprendelo.
A ver, a ver. A cuestión non radica tanto no educativo ou no social (que tamén), canto nas estruturas e relacións cerebrais. Parece ser que os cerebros masculino e feminino difiren nas conexións que establecen as neuronas e demais (simplifico porque é moi longo); nos homes hai un predominio de aspectos que teñen que ver coa orientación espacial e a practicidade, por poñer un par de exemplos. As mulleres, porén, somos expertas no que respecta aos sentimentos, detalles e observación. ¿Onde está, pois, o problema? En NINGURES, sempre e cando sexamos capaces -homes e mulleres- de aceptarnos tal como somos, valorar o que nos falta e aprezalo no outro.
Póñoche un exemplo recente: Bolli ten un compañeiro de traballo (desde hai ano e medio) ao que eu vin de preto unha vez. Cando o deixamos comenteille a B: leva bigote porque ten un labio leporino, ¿fixácheste?, e a dentadura é un desastre, debería ir ó dentista. B miroume alucinado: nin vira labio leporino nin mala dentadura nin nada.
Commenting by HaloScan
