پست شما درباره مادربزرگتان به من بسی مزه کرد. خاطراتی دوست داشتنی برایم زنده شد. شما هم شمالی هستید؟
نبودم، یعنی شمال بودم و قبل از آن هم متن غذای شمالی شما را خوانده بودم و وقتی رفتم شمال ، نه گیلان البته، چشمام دنبال سیرترشی و میرزا قاسمی بود و خیلی هوای باقالا قاتق کرده بودم. فکر میکنم سختترین کار ایجاد طعم واقعی یک غذای بومی و محلی در یک پایتخت چند فرهنگ و چند زبان مثل تهران است.
انگار این پست مربوط به آداب بی قراری است...بله حیف که آن همه سر و صدای غیرادبی شد وگرنه بیغرض می شد حرفی زد. در قوت توصیفاتاش اما من هم شک ندارم.
و میماند این که... شما نمیدانید زحمت و مرارتی را که با برنامهی سادهی پِینت این جانب کشیدم ت
پس چند تا
چند تا
کنار زدی؟
شما چرا آدرس ایمیل ندارین ؟
سلام آقای عزیز که لطف کردید و اولین کامنت وبلاگ من رو نوشتید. شاید یک روز در تاریخ اسمتون بیاد حتی. من که چیزی درمورد صبحانه نگفتم. ضمن اینکه همه هتلهای بالای 4 ستاره صبحانه بوفه خیلی خوبی دارند و این خیلی عجیب نیست. بعضی از پستهای شما رو که میخونم کل نوشته تون به من این ایده رو میده که فلان رستوران خیلی غذای خوبی نداره ولی آخرش شما اینجور نتیجه گیری می کنید که اتفاقا فلان جا خیلی هم خوبه. من که نفهمیدم.
کامنت!
از وبلاگتان لذت ميبرم، در مورد رمان آداب بي قراري من هم نقدي نوشتم اگر دوست داشتيد، بخوانيد
http://joharnamak.blogspot.com/2.../blog-
post.html
اين را هم ببينيد
http://joharnamak.blogspot.com/2...og-
post_21.html
كلمات درخور همي يافت نشد!
پس ما اينجا بوديم 
ولی جنابِ علیبی، با اون راهِ حلی که هرمس میگه همهی کامنتها دیده میشن.
Commenting by HaloScan
