کارهای نامجو یک اشکال عمده دارد . کاش کارهای او به مردم عام ( و اغلب کسانی که خودشان را روشنفکر می دانند ) نمی رسید . موسیقی مانند فیلم یا حتی داستان نیست که هر کسی بیاید و در باره اش بنویسد . این طور می شود که کسی می آید و بدون اینکه دلیل موسیقیایی بیاورد ( چون اساسا شناختی از موسیقی ندارد ) ، چون تنها خودش از موسیقی نامجو اعتراض و کلامش را فهمیده شروع می کند به زرت و پرت بافی و اوج نوشته اش می شود بررسی یکی از "شعر " های نامجو نه موسیقی او و با پررویی تمام مخاطبانش را دسته بندی میکند ، برایشان حکم صادر می کند و آهنگهای نامجو را با توصیفاتش تا سطح آهنگ های مبتذل پاپ و رپ پایین می آورد ( غافلگیری و لذت و این خزعبلات ) .
راست می گویند که تمام ایرانی کارشناس فوتبال و مسائل سیاسی اند ، اما کاش هر کسی به خودش اجازه نمی داد در مورد هنری مثل موسیقی اظهار نظر کند . البته عمده ی اظهار نظر شما در باب اشعار قطعات نامجو بود نه موسیقی چون سواد تحلیل موسیقیایی را نداشتید و نمی دانستید چرا موسیقی نامجو نو است . در حقیقت شما نه شناختی از موسیقی اصیل ایران دارید نه راک و بلوز و نه ریتم و هر چیز ساده ای که به موسیقی مربوط باشد .
Commenting by HaloScan
