اين رفسنجاني كه مي خواد بره نماز جمعه و ملت هم باز ميليوني بيان تو صحنه مهر تأييد واسه سيد علي پينوشه بزنن ته سوژه است!ا
فك كن! مي خواد بره اون بالا بگه من يك ريش ناقصي دارم اين هم فداي شما گرو بذاريد!ا
ما كه مي خوايم بريم نماز جمعه شعاراي ورزشي بديم. رو به رو آماده باش! و اگه رفسنجاني داشت مي زد تو اوت و تعريف از رهبري ميكرد همه مي گيم: هاشمي دقت كن!!ا
kheili bi ensafi....dah bar az oon rooz ta hala hey oomadim naboodi....
joone har ki ke doos dari benevis....be khoda roohie midad be hamamoon
are alireza joon, man ba nazare niyousha kaamelan movafegham
عجب ! این همه آدم مینویسن؛ کجا بودی، ترسیدیم بلایی سرت اومده باشه!! مگه اونجایی که تو هستی بلایی هم ممکن سرت بیاد ؟ یعنی میترسن از تختخواب بیفتی پایین یا گیلاس بیفته رو پاهات ؟
na edaame bede lotfan!
سلام با آ ،
عشقى از قديم گفتن حق جلوت بده مولا پشمك على قلقلك،
مشتى غمت رو نبينم! به مولا سوسك شون ميكنيم، خر كى باشن؟
يه چندروزى بيست و يك انگشت و دراز كن هوا بخورن بعد بيا با قدرت و طنازى.
منتظريم !
جيگرتو !
از دوستاى قديم
من همونی هستم که همیشه می گفتم کمی مودب تر، دیگه نه اینقدر مودب تر!!!!!! ضمنا، من مثلا مودب یه چیز اساسی می گم بهت اگه دفعه ی بعد، اینقدر بی صدا بی خیال بشی. بابا هر روز بیا یه سوت بزن، بدونیم هستی.
مثل خیلیهای دیگه منم میخوام بگم که تصمیم با خودته. اما، یادت باشه حداقل چند صد نفر توی همین یک ماه گذشته عاشق نوشتهات شدن. خیلیها بد از هر اتفاقی، لحظه شماری میکردن که بلاگت به روز بشه. تو از اولین نویسندهها بودی و هستی که تونست توی این دوران که همه شک شدن و از ناراحتی حتی با هم حرف نمیزدن لبخند روی لب مردم بیاری. تو جز تنها نویسندههای طنز نویس هستی که هم قشنگ مینویسه و هم زبون ما جوون هارو خوب بلده. خیلیها از سکوت تو غصه میخورن. اگر امکانش هست هنوز، به نوشتن ادامه بده. نوشتههای تو الان از هزاران مقاله و تحلیل سیاسی برای ما واجب تر و مفید تر هست.
Never lose your strength and hope. As your readers we want you to carry on.If you are threaten to not write, it's something different but if it's your decision, have a rest for a while and then start again. Think of those who have lost their lives.
نه
ما می دونیم که یه چیزی تو رو مجبور کرده اینو بنویسی رفیق...
ولی ما دوست داریم...
اعتراف کن...
ما اعتراف کننده ها رو خیلی دوست داریم...
سالمی ؟ سلامتی ؟ زخمی چیزی نشدی؟ کسی ازتون طوری شده؟ امیدوارم پاسخ به همه این پرسش ها نه باشه . هر آدمی نیاز داره کمی بی خیال بشه و نیرو بگیره و شاداب تر به صحنه برگرده. به امید پیروزی. و دیدن و خواندن شما در یک رسانه آزاد ایرانی در خود ایران.
یکی تو بی خیال میشی، یکی من! نه رفیق، کسی که کرم نوشتن به جونش افتاده باشه بی خیال نمیشه. خسته میشه... عصبانی میشه... از بی تفاوتی ها و متلک ها دلگیر میشه... از این که باید با تنی خسته از کار روزانه ساعت ها جلوی کامپیوتر قوز کنه تا چیزی آبرومندانه بنویسه دیوونه میشه... ولی بی خیال نمیشه.
تازه مگه تو برای مردم می نویسی که بخوای بی خیال بشی؟! تو برای خودت... برای سایه ات... برای هوا می نویسی...حالا اگه تونستی بی خیال شو!من مرده تو زنده
رفیق همین که سالمی و آزاد و زنده ما را بس. باقیش تصمیمش با خودت است.
سلام گل گلاب،
حالا مثلا بیخیال بشیم چطور میشه؟ کارها بهتر و اوضاع خوبتر میشه؟ نه عزیزم، این خیالات و بیخیالی ها فقط توی ذهن ماها و اعصابمون هستند و بقول فلاسفه "اموری ذهنی" اند و وابسته به حالات شخصی ما.
اما آنچه که عینی هست یه مشت کارها و وظایفی هست که سر راهمون هست و باید انجام بشه. این کارها و وظایف "عینی" اند و مستقل از حال و احوالات شخصی ما. چه خیال کنیم و چه بیخیال بشیم هستند، بقول سهراب: مثل یک سنگ سر راه حقیقت دارند.
البته در تحلیل نهایی این خود افراد هستند که "انتخاب" میکنند که آیا این وظایف رو بعهده بگیرند یا نه، و اجباری هم در کار نیست، امریست داوطلبانه. امروز تو حالت خوب نیست، فردا من. من امروز شانه ام رو زیر بار تو میذارم و تو فردا شانه ات رو زیر بار من. جامعه یعنی همین.
اما در کل جامعه یک قانون هست که قوی عمل میکنه: شترها باید برند.
قربانت
فراوان خندیده ام با طنازی هایت و بدهکارت بودم که بگویمت:
سلام گل گلاب،
...
این دقیقا اون چیزی هست که کودتاچی میخواد
I miss you too
Are baba ma az avalam bi khial boodim. Az inmardoom bokhari bolnad nemishe. Fagha sar onaie ke koshte shodan kolah raft hamin.!!
chizi sode????
تا شقايق هست زندگي بايد كرد
چرا دوستان از ناامیدی حرف میزنن ؟واقعیت اینه که ایشون واقعا زحمت کشیدن . از اون دسته افرادی نبودن که فقط پشت میز کامپیوتر باشن و اینو توی پستهای ماه جون دیدیم
من شخصا امیدوارم که بیخیال باشی علی جان و خستگیهای اینمدت رو از خودت دور کنی
رفیق بعد این مدت برگشتی چرا اینقدر نا امید امیدوارم اتفاق بدی برات نیفتاده باشه که ای طوری شدی همه نگرانتن و احتیاج به کسی دارن که بهشون روحیه بده لطفا بنویس
chera ke are?
why ke not?!
درسته شاید آدم بی خیال در این مملکت اعصاب راحتتری دارد، دیر تر پیر میشود، بیشتر عمر میکند، شاد تر است، امیدوار تر است اما باید به این فکر نیز باشد که روزی جواب فرزندانش راچه خواهد داد که ای پدر و مادر! کجا بودید وقتی که داشتن مملکت را به تاراج میبردند و شما جلوی آنها نایستادید و الان هم دیگر خیلی دیر شده...شما واقعا در بین وبلاگها زیباترین قلم را دارید و حیف است که ما را به این زودی ترک کنید...
سلام آقای رضایی
حسابی نگرانتون شده بودیم .در ضمن از شما بعیده اینقدر زود ناامید شدن .طنز زیبای شما به بچه ها روحیه میده .اینو ازمون دریغ نکنید .
چون میگذرد غمی نیست ... این نیز بگذرد مَرد ... پاینده باشی
سلام آقای رضایی
ه بودیم .دذ ضمن از شما بعیده اینقدر زود ناامید شدن .طنز زیبای شما به بچه ها روحیه میده .اینو ازمون دریغ نکنید .
چرا که نه ؟
Ta khial ra che mani konim?
نه بابا
شاید
نداشتم
نه بابا
شاید
نداشتم
چون از قبل اطلاع داده بودي كه ممكنه يهو غيب بشي نگران نشدم ولي فكر مي كنم همچين سرحال نيستي
وا!!!!!!آقای رضایی خودتونید؟ این همه نا امیدی از شما بعیده؟ حداقل بگید چی شده ما هم در جریان قرار بگیریم
manam negaranet shodam. :(
کجا بودی؟ ترسیدیم بلایی سرت اومده باشه. حالا که برگشتی چرا انقدر نا امید؟ هیچم نباید بی خیال بود
to khob i . in khodesh khaili arzeshmand e. hame dostanet be hame tasmim hat ehteram mizarnd .
Commenting by HaloScan
