BrechtjesBlogje
Het wordt tijd dat het hoofdbestuur op korte termijn invulling gaat geven aan de motie Rietveld van het Tilburgse congres. Een commissie voor een belangrijk deel samengesteld uit relatieve buitenstaanders - waarin ook een uitnodiging gaat naar één van de vier dissidente schrijvers uit de Volkskrant - zou mijn voorkeur hebben. Met het begrip 'verkiezingen' uit die motie zijn volgens mij niet de provinciale bedoeld, hoewel men toen nog dacht dat die eerder zouden plaatsvinden dan de landelijke.
Ben je, als je oordeelt dat je niet moet meewaaien met de neo-liberale storm, blind voor de wereld? Ben je, als je meent dat een "grondwet" afgewezen moet worden omdat zij een wazige inhoud bevestigt, het democratisch tekort zal bestendigen en een neo-liberaal project zal verankeren, provinciaals?
Ben je, als je hoopt dat zich links noemende partijen een alternatief hebben voor een opdringend oer-kapitalisme dat iets meer is dan grote schoonmaak in het bestaande sociale stelsel, conservatief?
Dankzij de messcherpe analyse hierboven heb ik eindelijk mijn identeit teruggevonden: een conservatief provinciaaltje.
Anders gezegd: uw impliciete gevolgtrekking "GL heeft gelijk en de kiezers niet", lijkt mij niet ijzersterk.
GroenLinks is teveel een maar-partij aan het worden.
We zijn ontevreden over de koers van Europa - maar we zijn wel vóór een grondwet die die koers verankert.
We zijn voor een beter milieu - maar bij de eerste 10 kandidaten op de lijst staat maar 1(!) persoon met een uitgesproken groen profiel.
We zijn niet neo-liberaal - maar helpen wel een handje mee om sociale zekerheid af te breken. (hoezo zou een participatiecontract niet kunnen, zonder de duur van de WW te bekorten?)
We zijn individualistisch - maar hebben wel een verhaal over 'lichte gemeenschappen'.
We zijn democratisch, maar gaan wel zonder al te veel morren akkoord met een oekaze vanuit de landelijke fractie.
We hebben verkiezingen verloren - maar vinden dat het best meevalt.
Neo-geitenwollensokken.
Er is vanuit de partij wel degelijk kritiek op de campagne. Dat dit door de amsterdamse kliek echter niet wordt opgepikt is tekenend voor wat er mis is in deze partij. Amsterdam bepaalt, de rest dient zwijgzaam te volgen.
Hee Colson: volgens mij geef ik in het laatste deel van mijn stukje impliciet een deel van de conservatieve backlash gelijk: namelijk op het punt dat er meer aan gemeenschapszin gewerkt moet worden. bovendien vind ik dat Gl tenminste wel geprobeerd heeft ene links antwoord te vinden voor sociale zekerheid. Dat was beslist en uitdrukkelijk niet neo-liberaal.
Alleen denk ik dat je niet ongestraft je zo af kunt sluiten van een internationale wordende wereld als wij nu in NL dreigen te doen. Dat je en keer nee zegt tegen de europese 'grondwet', alla, maar kom dan met hoe het wel zou moeten!
L.S.,
Ik weet dat ik niet echt de doelgroep ben, maar als politici het hebben over het "wekken" van gemeenschapszin krijg ik altijd meteen jeuk. Samenlevingen en gemeenschappen bestaan los van de staat. Het is noch mogelijk noch wenselijk dat de staat gaat proberen om zulke fenomenen te creëeren, al was het alleen maar omdat de gedachte dat een samenleving, een gemeenschap en een staat de zelfde populatie moeten bevatten op z'n zachsts gezegd een beetje uit de tijd is. De combi democratie/grondrechten dienen om de staatsmacht in te perken, zodat er voldoende ademruimte overblijft voor de burgers om voor zichzelf gemeenschapszin op te wekken...
Hoewel ik het erg eens was met Vrijheid EErlijk Delen en de punten die daaruit in het verkiezingsprogramma zijn gekomen, zag ik dit wel als een van de moeilijke punten om uit te leggen in de campagne. Bij de lokale start in Groningen hebben we dan ook expliciet aandacht aan dit onderwerp besteed om o.a. flyeraars goed voor te bereiden. Echter, in al die uurtjes flyeren ben ik slechts een keer op dit punt kritisch aangesproken door een voorbijganger.
Mijn indruk is dan ook dat dit item bij de kiezer helemaal niet zoveel weerstand opleverde. Sterker nog, wellicht hadden we onze radicaal-linkse ideeen over de verzorgingsstaat wel veel explicieter naar voren moeten brengen. Dan heb ik het niet alleen over ontslagrecht en WW, maar ook over bijv. ons AOW-standpunt. Op die manier hadden we ook een duidelijk verschil kunnen aangeven tussen ons en de twee andere linkse partijen.
@ Martinned: de afgelopen tjid heeft halsema het vaak gehad over individualisme als bevrijding in de jaren zeventig van de bedompte jaren vijftig. En terecht.
De jaren zeventig brachten haar eigen bewegingen voort - nu weer grotendeels uitgedoofd maar toch. Ook dat was gemeenschap, binding, net zoals solidariteit (of lotsverbondenheid zoals wouter bos het graag noemt).
Als je zoveel druk legt op individuen om voorzichzelf te knokken en vangnetten weghaalt ("eich'v'rantwoorkeid"), als je tegelijkertijd de solidariteit uitholt, als je ook signaleert dat er weinig sterke bewegingen meer zijn, en als je weet dat de maatschappij economisch en ook cultureel gezien steeds opener wordt en ook moet worden, dan kun je vanzelf de conclusie trekken dat nóg meer individualisme niet de gewenste richting is. er is een kantelpunt en dat is nu wel bereikt.
Als overheid hoef je niks op te leggen om toch de mogelijkheden voor het creeren van banden te vergroten. Dat is niet hetzelfde als staatsbemoeienis. Communitarisme staat niet noodzakelijk gelijk aan dwang!
@ Linda: op mijn weblogje heb ik toch behoorlijk wat commentaar in die richting gehad.
L.S.,
@Brechtje: Wat me opvalt is dat woord "knokken". Dat dwingt als vanzelf tot de conclusie. En als dat gaat over economische solidariteit (progressieve inkomstenbelasting, welvaartsstaat) is dat ook een conclusie waar ik op zich weinig moeite mee heb, zij het met mate. Het is alleen wel een mooi voorbeeld van hoe het impliciete mensbeeld tot verstrekkende politieke gevolgen leidt, waardoor een open debat heel moeilijk tot overeenstemming kan leiden. (Zie afgelopen campagne.)
Aan de andere kant, als we het hebben over gemeenschapszin, gaat het over iets heel anders dan (economische) solidariteit. Dan hebben we het over "imagined societies", over sociaal kapitaal. En dat is nou juist een zo fundamenteel deel van de privésfeer van de burger, net zoals Balkenende's geliefde normen en waarden overigens, dat de overheid zich daar uit principe niet mee zou moeten bemoeien.
Hoi Martinned,
dat laatste ben ik niet met je eens. Want we bemoeien ons er al mee, alleen al door de manier waarop we wel of niet in onderwijs investeren en in zorg, bijvoorbeeld. Ik wil graag dat de overheid het zo inricht, dat a. er een basisvorm van sociale solidariteit is, en b. en ruimte is en zelfs voedingsbodem om verschillende soorten banden aan te gaan, of het nu sociale bewegingen zijn of buurtverenigingen of discussies en cultuur. Dat betekent niet dat je op moet leggen, maar wel dat je ruimte moet maken en een positieve bodem mag leggen.
GroenLinks is veel progressiever dan SP en PvdA, maar juist op het belangrijke punt van milieu en klimaat is GroenLinks conservatief. Het wil maatregelen die de klimaatveranderingen tegengaan, alsof het klimaat iets is wat we kunnen behouden.
Het klimaat verandert, de zeespiegel stijgt, fossiele brandstoffen en grondstoffen voor de industrie worden schaars. (Aardolie is niet alleen brandstof, maar ook een essentile grondstof.) Daar moet je je op voorbereiden.
Als elk land de Kyoto-akkoorden zou naleven zouden de klimaatveranderingen met een jaar of zes vertraagd worden. Om daar tijd en geld in te steken is dus een verspilling die we ons niet kunnen veroorloven.
We hebben al onze tijd en energie nodig om het landschap in te richten op het te verwachten extra zee- en rivierwater. De industrie moet inspelen op te verwachten schaarste.
Zeg dat verschil tussen individucommunitaristische zie ik niet zo scherp. Ik zal Etzioni wel niet begrepen hebben, maar die heeft het toch steeds over vrijheid in balans met verantwoordelijkheid.
Dat is verwant met het verlichte rentmeesterschap van de christenunie, en in mijn beleving ook met het denken van Groen Links; handel verantwoordelijk; voor het milieu en je naaste. Dat het CDA daar een soort spruitjes-interpretatie van geeft is leuk hoor maar de kern van het idee is daarmee niet on-groenlinks. Juist in het ruimte geven en waar nodig bewust ruimte nemen kun je als individu groeien zonder dat je het anderen onmogelijk maakt. Blijft overeind dat de kiezer tamelijk conservatief was ja.
Wat me zo opvalt aan al die verliezende partijen en het rouwproces dat ze doormaken, waar GL er een van is, is dat ze al hun ideeen weer tegen het licht gaan houden. Het lijkt er soms op alsof ze, omdat ze verloren hebben, ineens niet meer geloven in hun boodschap. En dat lijkt me niet de goede zaak: een boodschap die niet scoort kan nog wel een juiste boodschap zijn. Sterker nog: een boodschap die erg goed scoort, kan nooit waar zijn.
Tsja, als iets niet goed gaat, evalueer je waar het fout is gegaan natuurlijk. Dat ligt voor de hand. En het kan wel zijn dat je een héél goed boodschap hebt - maar dat je moet vaststellen dat je er geen zetels mee wint. Als je de macht en de invloed niet krijgt om je boodschap uit te voeren is er natuurlijk ook iets mis. En om nu een links-liberale getuigenispartij in de marge te worden, daar heb ik ook niet veel zin in...
@ Niels: dat klopt! dar heb je helemaal gelijk in. Maar ik vind wel dat GL heeft nagelaten om het communitaristische te benoemen, en om er een moderne draai aan te geven.
@Brechtje: maar als het dan uiteindelijk om macht en invloed gaat, waarom stap je dan niet over naar de SP of PvdA? Ook links gedachtengoed en veel meer zetels.
Dat is natuurlijk weer het andere uiterste! Er is een tussenweg en dat is proberen bij te sturen. En dan het liefst even binnendoor.
Commenting by HaloScan
