Gravatar سلام ...ماه ی که قرارمان بود بیقرارش شویم
ماه ی که مهتابی شدن مان را آسمان شایسته شد
ماهی که عزیز بودیم برای پروردگار عزیزمان....
به پایان رسید...به همین سادگی...دیگر نفس کشیدن ها تسبیح نیست دیگر خواب مان عبادت نیست....بعد از این برای نشان دادن خودمان در پیشگاهش باید بیشتر تقلا کنیم...
این عید بزرگ را صمیمانه تبریک می گویم....


Gravatar چون وبلاگت فیلتره مدتها بود به اینجا نیومده بودم... از خوندن و روایت این همه فیلم به روایتو زبان تو لذت بردم.. مخصوصا یادداشتت در مورد فیلم شکلات...
شاد زی.


Gravatar سلام دوست من...و دوست دوست من...
دارم درباره شیطان تحقیق می کنم....الهام هم داره کمکم میکنه....شما هم مرا راهنمایی میکنی؟
فقط کمی سریال اغما را ببین ....
÷
سوالهای زیادی دارم////

در ضمن دوست دارم نظرتان را درمورد نوشته هام بدونم.....÷


Gravatar وبلاگت را هم کم وبیش خوندم....حتما کامل که خوندم نظرم را خواهم نوشت....


Gravatar سلام اقای قاسمی
از این همه مطلب چنین برمی اید که کلی از متافیزیک می دانید....
شما فیلم اغما را میبینید؟
خیلی دوست دارم مطالعاتی درباره شیطان داشته باشم....
روحتان همواره عظیم....


Gravatar سلام...
امیدوارم جای خوب و درستی اینبار کامنت گذاشته باشم....
اقا نیما ...بله آبانی ها به شگفتتی ها و کشف راز خلقت علاقه خاصی دارند...هرچه مربوط به به خالق باشد....حس خوبی ست...در عین حال سیاستمداران خوبی هستند....راستی چندم ابانید شما؟
موفق باشی..........


Gravatar سلام

ممنون براي معرفي فيلم

اگه انسان و روياهايش را نمي خوندم فيلم به نظرم تخيلي و خسته كننده به نظر مي رسيد...اما چه خوب كه خوندمش

نيما به نقش پليس اشاره نكردي...چرا اومد؟و چرا در اون صحنه رفت؟


Gravatar salam
film ro didam, bad nabood. bazi vaghta fekr mikonam kheyli az ye chize mamooli harf dar miari, ke albate khodesh yek ravesheh. Strauss ham didam hesabi az ye dialogue kolli harf dar miareh ke aslan toosh nist. ama khob, to kheyli filsoof tar az mani, man kheyli beghole to asire siasatam...
movafagh bashi


Gravatar salam
film ro gereftam. bebinam, matnet ro mikhoonam bebinam chi neveshti. merci az pishnehade film
ta bad


Gravatar سلام نیما جان
مطلبت فوق العاده بود. دوست دارم در این مورد با تو صحبت کنم . در مورد اینکه فهم اسطوره ای را چگونه می توان از موجودی حقیقی تشخیص داد. منظورم این است که برای یک دیوانه , صدایی که می شنود بسیار حقیقی و صاحب شخصیت است . برای یک عارف هم تجربیات شخصی اش همینطور است. مرز تشخیص این دو کجاست؟
در مورد فهم انسانهای اولیه از جهان و نوع ادراک آنها هم مایلم با هم صحبت کنیم.این می تواند به فهم از منشاء ادیان کمک کند.
به امید دیدار




Name:

Email:

URL:

Comment:  ? 

 

Commenting by HaloScan