samen schrijven we sterk
Slaapwel brave man!
Je moet niet worden wat de anderen zouden willen zijn....Geniet v h leven met mate, koester de mooie momenten, vergeet de mindere dagen...loop niet te snel...wil niet alles persé doen....sta af en toe eens stil , keuzes maken en durven NEE zeggen als het te druk wordt .Gewoon leren genieten van niks te doen en stilstaan als het de moeite waard is. VErgooi je tijd niet met nutteloze projecten, geniet vd Grote Beer a h firmament , maar blijf met beide benen op aarde.
Ik vind de tekst die anoniem is gepost echt mooi geschreven. Ik weet dat die stille zachte kant nog zeker in je zit ze. Je moet hem gewoon tijd geven. Je moet niet zijn wie we denken dat je bent. Wees gewoon jezelf dat is al meer dan mooi genoeg....Eh maateke en als er iets is, mijn deur recht tegenover die van u staat altijd open eh!
Ik zie je graag, wie/wat/hoe je ook bent /doet. Je geraakt er wel, waar je wil geraken.
En je zal nooit gewoon zijn ;-p, maar dat is bijzonder, echt.
dat weet ik allemaal wel..
en genieten doe ik altijd, 't is gewoon dat ik niet echt iemand heb om die kant te sharen 
en dat heeft niets te maken met drukte ofzo, ik heb zelfs nood aan drukte (als ge mij kent, dan weet ge dat wel)
ach we worden allemaal ooit volwassen dm3, nu is jouw tijd gekome
groot gelijk Joppe
laat u glijden op de golven van het leven, meevoeren met de wind. Sta op, wandel, sta op. Ga uw eigen wandel. Spring, huppel, maar sta ook eens stil.
Richt uw ogen op de toekomst, leer uit het verleden maar laat het dan rusten, dan zal ook jij rust kennen.
Adelaar, Merci voor uw bericht. Berust op waarheid, en 't is wel grappig! Maar ik heb geen rust nodig. Dit was gewoon een post om te zeggen dat ik nog een andere kant heb, die weinig mensen kennen, en ik vraag me af wanneer ik die kan tonen, want zo evident is dat allemaal niet
soit, lees soms ook tussen de lijntes 
joenge, tss de lijnen zie ik alleen maar groen, hoe hard ik het ook probeer, ik zie niks anders...
tis als stof dat plots komt opwaaien uit een woestijn en in je gezicht snijdt
of als de diepstekende pijnscheut van dat gaatje op de hoek van je tand.
Een vreemd gevoel,dat zeker,maar vooral tijdelijk en ... (nou ja,je weet wel wat ik bedoel )
iedereen heeft zo wel een stukje dat de anderen niet kennen..
Niemand zal iemand ooit volledig begrijpen..
Ik ken je niet, maar wel de blogger die je bent. Op die blog valt duidelijk te zien dat jij wel degelijk twee (goede) kanten hebt. Grappige, springende, leuke berichten staan vredig naast stukjes litteratuur die gewag maken van een grote diepgang. Je bent niet als Dokus, en dat vind je - waarschijnlijk met reden, zoals ik je Dokus weet prijzen om wat hij is - spijtig. Echter, jij bent dM3, en je kan er zeker van zijn dat er mensen willen zijn als dM3.
Wees vrolijk en blijf de blogger, die maakt dat we gelukkig zijn dat we hem kennen.
Explore yourself. Maar blijf jezelf.
Commenting by HaloScan
