samen schrijven we sterk
Met een zachte plof viel kleine Guylian in het stro. Guylian keek verward om zich heen. Hoe kwam hij hier terecht? Wat was er gebeurd?
Hij sloot zijn ogen, en luisterde heel heel aandachtig. Het enige geluid dat er te horen was, kwam van de gietende regen, die buiten tegen de schuur ketste. Het was koud, en Guylian besloot zijn omgeving te verkennen, en een antwoord te vinden op al zijn vragen...
Hij was nog maar net buiten en daar kwam een burgie langs, dat was Dimitri. De burgie was er een brug aan't opzetten, want blijkbaar stond de schuur op een eilandje, en zaten ze daar met twee ingesloten door water. Guylian zag dat Dimitri druk aan't cijferen was, en besloot eens een toerke te maken op het eiland.
(voila; en nu kan er een volgend personage komen, etc etc)
Druk bezig zijnde met zijn tourke, hoorde hij opeens een luide kreet. Het was Tom, het kabouterke, wiens kaboutervrouwke Guylian per ongeluk kapot had getrapt. "Oh sorry, zie Guylian, ik had ze niet gezien in het lange gras" Maar Tom was eerst niet te troosten, en huilde tranen met tuiten. Hierop besloot Guylian hem maar op zijn schouder te zetten, en samen trokken ze verder...
Opeens voelde Guylian iets wriemelen in de linkerzak van zijn jas. Het was Rozeke, Guylian's muisje. Rozeke wilde weten waar Guylian naar toe ging. Het muisje voelde altijd aan als Guylian iets van plan was, meestal liep dat wel goed af, maar het kon ook wel eens verkeerd aflopen deze keer. Vol spanning wachtte Rozeke af.
Ondertussen kwam burgie Dimitri tot de conclusie dat zijn brug niet tot aan de overkant ging raken. Hij begon zijn berekeningen opnieuw 
Héél goed kon hij zich niet echt concentreren. hij was namelijk niet alleen naar het eiland gekomen. Zijn grote vlam Inne, zag namelijk een tripje naar een eiland ook wel zitten en zat bijgevolg nu verveeld naar hem te kijken...
Wie weet kon ze het eiland eens gaan verkennen... Wat zou ze dan tegenkomen?
aangezien ge geen personage had, heb ik der maar ff uw naam ingezet, hoewel ge mijn vlam niet zijt :p
Edited By Siteowner
Bachus, de wijngod, lag zijn roes (wederom) uit te slapen in het gras, met een lege wijnamfoor als kussen.. Hij gaapte, richte zich op, keek verdwaasd rond zich, en zag een rekenende burgie. Dit moet een nachtmerrie zijn, dacht ie. Hij draaide zich om, en ronkte rustig verder, dromend van verre oorden en schaarsgeklede Inne's 
.
Toen kwam Guylian, met op zijn schouder kabouter Tom, en met in zijn zak zijn muisje Rozeke, aan bij burgie Dimitri. Die kon meestal een antwoord geven op alle vragen (dat dacht ie tenminste zelf) en dus vroeg Guylian aan hem "Hoe kom ik hier terecht"? De burgie wist echter geen antwoord op die vraag, en begon te broebelen over differentiaalvergelijkingen, numerieke instabiliteiten en warmtegeleidingscoëfficiënten.
Brecht zit in zetel aan de andere kant van de wereld te kijken naar één of ander leeg programma waaraan hij weer verslaafd is geraakt m.n. "island of fools" op vijftv. In dit programma worden een stel gekken op een eiland gezet. Deze aflevering zijn al een paar psychiatrische patienten in beeld gebracht. Eén denkt dat hij een burgie is en wilt een brug bouwen, een ander denkt dat ze een wulpse vrouw is, terwijl ze een vieze ouwe tang is van 63,5 en een ander denkt dat hij een wijngod is... sjonge jonge. Dit moet normaal spektakel geven. Ik kan niet wachten tot ik meer vreemde trekken van deze mensen zie. Als klap op de vuurpijl hebben ze Guylain een massamoordenaar met achtervolgingswaanzin op het eiland gezet.
Op het eerste zicht heeft zijn entree niet veel indruk gemaakt op de bewoners. Volgende week zondag mss meer geluk... Mijmerend zapt brecht weg en roept naar één van z'n 7 klein jong da ze een pintje naar het salon moeten brengen... (to be continued)
Ondertussen probeert Guylian een normaal gesprek op gang te brengen met de burgie. Maar.. uiteraard.. dit wordt een totale mislukking. Ook Rozeke, die Guylian blijft vergezellen in zijn linkerzak, begrijpt niks van wat Dimitri zegt. Ze komt al piepend uit de zak gekropen en valt de burgie aan. Het werd haar even allemaal te veel blijkbaar...
en Bachus? Hij snurkte lustig verder.
Simon de Zeemeerman lag lui te dobberen in 't zèètje. Hij was er gerust in, want de enige manier om de plas over te steken was via hem, en daar moest natuurlijk een prijs voor betaald worden...
Dimitri nam een overgedimensioneerd I-profiel en smashte de muis met één welgemeende valparabool plat.
Hij vertelde Guylian dat die uit een Airbus A380 was gevallen, pardoes op het paaseiland. Maar er zou ook een schat liggen, ergens onder één van de vele beelden. Guylian, Tom en Dimitri besloten op zoek te gaan naar de schat...
Een schat??? Meer uit op dimitri's toekomstige rijkdom dan wat anders, kon zijn vlam natuurlijk niet achterblijven... Hier viel geld te verdienen. En liefst alles voor haar alleen. Dus zonder dat Guylian, Tom en Dimitri dat merkten, sloop ze achter hen aan...
Terwijl Guylian en Dimitri druk waren aan het kibbelen over hoe ze het gingen aanpakken... Hoorde Tom een fijn stemmetje fluisteren. Hij zei: "seg, seg, zij is stil, ik hoor precies een stemmetje" Bachus op zijn beurt: "Maar man toch, gij vangt!!" Maar nee, Tom had gelijk!! Ella, het kleinste sterretje aan de hemel, vlak onder Orion, fluisterde Tom toe: "Ga naar de grote oude eik, op de oostrand van het eiland, maar wacht tot de volgende zonsondergang en neem iedereen mee!! Daar zal kleine Guylian antwoorden vinden op zijn vragen!"
Door het gekibbel en het gepiep van een doeltreffend geplette muis, werd Bachus wakker. Een voordeel van het wijngod zijn, is naast het gezelschap van leuke deerne's als aphrodite en maria magdalena, een volledige immuniteit voor kater's. Bachus zocht de dichtsbijzijnde niet-ledige amfoor, dronk hem in 1 teug leeg, en smeet (ochtendhumeur) de lege amfoor naar de kibbelende Burgie en Guylian. Helaas miste hij met een slordige 20m zijn beoogde doelwit. (windweerstand vergeten, verkeerde gravitatieconstante en ten onrechte de coriolis-versnelling genegeerd, zei de burgie) Het kon Bachus weinig schelen.
Loom gaapte hij (verschrikkelijke ochtendadem), rekte rich eens goed uit, smakte tevreden, en besloot een nieuwe voorraad Chateau-neuf-du-pâpe 1865 te gaan halen in zijn geheime wijnkelder, want dorstig is hij altijd.
Aan de eik gekomen, besloot de burgie zijn metaaldetector eens te laten checken op goud en andere rijkdommen. Doch, hij had daar geen elektriciteit, en de burgie zuchtte eens diep... Toen zag hij zijn vlam, achter een heuveltje aan het meegluren. Eénieder besefte dat zij natuurlijk uit was op de schat...
"Drie, twee, één"... en daar vloog de eik met wortels en al op de Vlam. Ze was natuurlijk dood, en op het eiland ontstond een feest van jewelste rond het rottende lijf van de dode vlam.
poeh!!!!
'Mooi' dacht de zeemeerman. 'Hoe sneller ze elkaar uitmoorden, hoe minder moeite ik moet doen. Met een beetje geluk stort er hier nog een vliegtuig neer en dan wordt het helemaal leuk'.
Guylian, daarentegen, had altijd al een beetje een "crush" op de vlam gehad. Hij begon een klaagzang waar ze in iraq na de zoveelste zelfmoordaanslag jaloers op zouden zijn. Bachus, steeds het medeleven zelf, kwam uit de bosjes gehost, gaf hem direct een amfoor chateau-neuf- du-pâpe 1865, en nam er zelf uiteraard ook 2. Een half uurtje later lag Guylian naast het lijk van de vlam zijn darmen uit te braken, maar dat kon de pret van het feest niet bederven. Enkel de zeemeerman zag groen van jaloezie toe hoe iedereen zich amuseerde terwijl hij niet uit het water kon. En bachus was weer het ranzigste feestbeest van de bende, en stond met ontbloot bovenlijf (slordige B-cup vettetten) op de restanten van de oude eik te shaken...
Het feest liep al op z'n einde, toen Catwoman hen plots kwam vergezellen. Catwoman hield wel van feestjes en zeker als er gedronken werd. Opeens klonk er muziek.. Vanwaar de muziek kwam, wist niemand. Maar Catwoman danste met iedereen; Bachus, Guylian, Dimitri de burgie en Tom de kabouter. Wat deze heren niet wisten, was dat Catwoman in werkelijkheid de reïncarnatie was van het muisje, Rozeke. En ze was uit op wraak.
Het was al aan het schemeren, toen Guylian vroeg: oei, we zijn de schat vergeten uit te graven!
En iedereen holde gezwind en zat naar de kuil, alwaar de ontwortelde eik ooit had ingestoken. Maarrr... daar zat geen schat meer! Dimitri de burgie had een uurtje geleden een 'poeh' gehoord, was op onderzoek getrokken, had zijn vlam (levend) teruggevonden, en samen waren ze er met het goud vandoor! Olé! 
en wat is nu de moraal van het verhaal? Onkruid vergaat ni.
en de vlam leefde nog lang en gelukkig met de schat, maar vooral: zonder dimitri, want hem had ze nu niet meer nodig voor al haar weelde
Bachus ging spontaan meer wijn halen, om iedereen zijn ontgoocheling weg te laten drinken.
En de zeemeerman? Hij zwom eenzaam verder in de zoute pekelzee...
terwijl Catwoman aka Rozeke, de muis, een plan aan het beramen was om ooit nog wraak te nemen...
nam Dimitri een goudstaaf, en klopte zijn vlam de hel in.
Moraal: burgies winnen altijd, eindigen het rijkste, en krijgen het laatste woord! Voila :-D
Schol!
Commenting by HaloScan
