Bengtson þoli ég nú illa. Hún er óttarlegt fórnarlamb einhverra eldgamalla illinda og fær í fjölmörg ár flashbak á þessi átök. Fær verkefnin sín svo á heilan að fjölskyldulífið er að falli komið í hverri bók. En mér finnst nú Wallander dálítið sjarmerandi. Hann of feitur og dálítið dapurlyndur. Hundsar sykursýkina sína og sefur ekki fyrir áhyggjum. Elskar ósýnilega konu frá einhverju eystrasaltsríki og pabba sinn. Góður karl og ég skil ekkert í hvernig hann kemst upp með að búa einn í mörg ár 
Það er einmitt - það sem þér finnst sjarmerandi við Wallander er nákvæmlega það sem ég sé neikvætt við karlinn - hann er að drepast úr óskiljanlegri sjálfsvorkunn sem hann rífur sig ekki upp úr - bíður líklega eftir að einhver geri það fyrir hann.
sennilega
En ég sný ekki aftur með það - það er ömurlegt djobb að vera hetja í sænskum reyfara, og ekki er það skárra í þessum íslensku. Hræðilega flatar persónur, eitthvað.
Commenting by HaloScan
