واحه ای در لحظه
گیتی خانم معلومه کجایی؟؟؟ دلتنگیم ها!!
چقدر زیبا مینویسید..بهم حس قشگی میده...بارها نوشته هاتون رو میخونم...
دوستشون دارم زیاد.....
...و امّا فکر نمي کني، "الندا" مانده است که تو مانده اي؟!!؛ شايد اينگونه باشد...؛ اما از حق نگذرم، مسحور "الندا"بازي تو هستم... و شايد "گيتي"بازي "الندا"؛
من هم با فاطمه موافقم و با تو هم موافقم
خستگی روز ها و آزردگی تن ، زبان این دل بی صاب شده را کند می کنه و کندی زبان فریاد هم تن و جان آدم را فرسوده !!!
کجایی الندا... گیتی را دیرزمانیست که گم کرده ایم.. عشق را نیز...
زمان جادگر عجیبیست.هیچ کس آغاز سفرش را به خاطر ندارد.ناگهان می بینیم که هستیم.انگار از هیچ به میان اینهمه پرتاب شده ایم!چه فردا ها که با شوق یا اکراه دیروز شدند!،خرجین دیروز را که خوب نگاه کنیم دلتنگی ها و شوق های بسیاری را خاک خورده می بینیم.و قطار زمان همچنان صبور ما را با همه خاطره ها به پیش می برد.به پیشی که هیچ نمیدانیم از آن.
فرداها همچنان دیروز میشوند و ما هنوز در امروزیم.امروزی که همچنان تشنه فرداست.
آفت زندگی عادت است و انتظار،و ما چه هستیم جز انباری از عادتها و انتظار
الندا خستگی هایم بهانه ی شانه هایت را می گیرند... ؛
از قشنگ هم اونور تره
در ضمن میدونم که بی معرفتم.(چشمک)
من واقعا با خوندن وبلاگت روحم تازه میشه .. ممنون که می نویسی !
وقتی نمی نویسی دلم تنگ میشه و بدتر از اون نگرانت میشم. خوبی؟؟؟
بی معرفت شدی گیتی خانم... به الندا میگم ها!!!
"وقتی خستگی روزها و آزردگی تن زبان دل را کُند می کند... ؛"
اوجش بود! یعنی من خیلی دوستش داشتم!
Commenting by HaloScan
