Gravatar Amem querida!!!!


Gravatar Unha aperta Ana.


Gravatar Hai Pícara para muito muito tempo! As fotos estám totais, já verás o bem que vam ficar


Gravatar Opino como o senho Prosciutto. Temos umha picara resistente :D


Gravatar Carpe Diem.

Abraço.


Gravatar Deixei-te um selo de amizade lá no alfazenite...

bjinhos

Fica Bem, não corra ... rsrsrr

O melhor lugar é aqui e agora,,,,


Gravatar Sempre é bo deixar atrás malos momentos.
A desfrutar !.


Gravatar Um dia de cada vez, minha amiga. O que passou, lá vai...
Beijos.


Gravatar Iso, carpe diem!!! E moita fortaleza sempre!
Bicos


Gravatar Amig@ blogueir@: Queremos informarte da Xuntanza de blogueiros que terá lugar en Agolada (Pontevedra) o día 31 de maio de 2008. Gustaríanos contar coa túa presenza.
Agradecémosche que lle deas publicidade ao evento desde a túa páxina. Se o tes a ben coloca o logo da xuntanza nun recanto do teu blog.
Para máis información:
http://blog-xuntanza.blogspot.com


Gravatar Espero que fora para ben e que agora dende a distancia ese episodio se vexa sen dramatismo.
Apertas.


Gravatar Espero que sexa un recordo non moi desagradable. O importante é que a cousa fose para ben, e é evidente que así foi, a xulgar polo entusiasmo e a enerxía que te caracteriza. Bicos.


Gravatar e passado este tempo estás cá, ali, em qualquer lado.

beijinho


Gravatar beijos


Gravatar A saber dentro de tres anos en que blog escribirás...

Saúde


Gravatar Y uno que yo conozco sentado esperando...

MZ


Gravatar eu aínda saín esta mañá do quirófano, claro que eu traballo nel. cada persoa che se vai quedando dentro, igual ca o cheiro a carne queimada do bisturí electrico. creo que en definitiva vós sodes os que nos operades.


Gravatar mas não agora...

e é primavera!!






beijO


Gravatar que bo poder dicilo en tempo pasado!
desfruta do sol
un milleiro de bicos


Gravatar Poder estar aquí convosco é todo un éxito e motivo de moito ledicia.
Un pracer coma sempre a vosa companha e a lectura das vosas palabras.

Unha aperta grande para tod@s.


Gravatar surviv al


Gravatar Minha pequena costureiriña a foto é unha provocación para a minha vocación de xastre. Eu de neno quería ser xastre como era meu padriño, despois quería ser cura e máis tarde, xa de grande, poeta.
Biquiños sen nitramón, é dicir, biolóxicos...


Gravatar E o que ele diz... posso ouvir?


bjo
bom domingo


Gravatar o mellor destes pasados é que fican no pasado pero tamén no presente facéndonos mais sabios, mais concientes e mais respectuosos. Non serías o que es hoxe sen aquel quirófano. E eu celebro a vida que tes que é unha fonte de ledicia para todos cantos te coñecen ben.




Name:

Email:

URL:

Comment:  ? 


 

Commenting by HaloScan