گذشت زمان موجب فراموشی تمام این وقایع می شوند .همان طور که خادم ، کشتگان غارپراو ، یوسف مرزبانی دفن شده ی تا ابد در دل یخچالهای علم کوه و بقیه شهدای کوه ، فراموش شدند و به خاطره ها پیوستند. در این میان شاید تنها خانواده های داغدار این عزیران هستند که تا آخر عمر در حسرت داشتن یک مزار برای عزیزان مفقودشان ، با خاطرات به جا مانده از آنها خواهند زیست.دردها وزخمهای جسمی باگذشت زمان ، التیام می یابند ، اما برخی دردها هستند که هرگز خوب نخواهند شد، حتی با گذشت زمان.
(تا دیروز ظاهرا دو نفر از اسن سه نفر پیدا شده اند
جناب منتقد شادید این بخش نوشتار از دید شما جا مانده است :
این همان خطرات پیرامونی است که همیشه ما در کوهستان با آن روبرو هستیم .تمام آموزش ها تمام کلاس تمام تجارب برای ایجاد یک حاشیه ایمنی بین ما و این خطرات است اما هیچ آموزشی هیچ پیشگیریی نمی تواند محافظ صد در صدی در برابر این خطرات باشد.
کوهنوردی کام زدن در حاشیه خطر است و طبعا چون هیچ عقل سلیمی دوست ندارد جان خود را از دست بدهد باید فرا گیرد از این حاشیه فراتر نرود.
اما ریسک پذیری و حد خطر نکته ای است که با حس مسئولیت در برابر خود دو بال یک ترازو هستند. اینکه سنگینی را به
کدام سوی دهیم بر می گردد به شناخت ما از کوهستان
هر چند در مثال زدن مناقشه نیست اما مثال شما در باره سنگنورد ازاد کمی جای تامل دارد. صعود بدون ابزار یکی از مناقشه بر انگیز ترین سبک های کوهنوردی است . حتما خودتان به مشاجرات قلمی در باره آن هم آگاهید
از زمان پاول پرویس تا امروز. باید و نباید های آن نیز بخوبی شناخته شده است . حالا چرا شما این مثال خام را در بحثی عام می آوریدجای سئوال دارد؟
http://www.chn.ir/news/?id=9581&...=9581&
section=1
جناب پارسایی در مورد ابهامات مطرح شده از طرف شما بزودی خواهم نوشت البته هدف من بررسی لب مطلب شما بود ولی اینبار بسیار ریزتر مطلب شما را خواهم کاوید
راستی فاریابی عزیز این نوشتار را منتقد ادبی نوشته نه منتقد ادبی بادو گرز رستم
آقای اسد زاده عزیز بهتر نیست برای بحث صریح پیرامون نوشتارهای کوهنوردی تاکید می کنم صریح با نام واقعی خودتان بنویسید نه اسم مستعار منتقد ادبی .
خوب حال میکنی اسدزاده در مورد شغلش صوتی داد مچش رو گرفتی ها
قابل توجه
منتقد ادبی همان فرامرز اسد زاده نصیری است
قابل توجه
منتقد ادبی همان فرامرز اسد زاده نصیری است
قابل توجه
منتقد ادبی همان فرامرز اسد زاده نصیری است
سرود کوهستان
سلام آقای فاریابی
با آقای بشیر گنجی تماس بگیرید تا بنده را پیدا کنید
ارادتمند : تفنگدار
جناب پارسایی
همین ابتدا عرض کنم نقد نوشتار شما به معنی کشیدن خط بطلان به تمام نظرات شما و انکار خدمات حضرتعالی به جامعه کوهنوردی نیست
آنچه را که میتوان ازآن بعنوان روح نوشتار شما یاد کرد اینستکه شما بدون آگاهی ازجزییات حادثه یا حداقل در صورت آگاهی بدون استناد و ارجاع به آنها یکسویه به قاضی رفته اید و این حادثه را ناشی از عوامل پیرامونی دانسته اید؛ممکن است با اطلاع دقیقتر از حادثه همین نظریه اثبات شود؛من هم در نوشتار خود این فرض را منتفی ندانستم ویکی از دو حالت ممکن شمردم اما در چند جای آن تاکید کردم تا زمان مشخ
مشخص شدن چندوچون حادثه نباید حکم صادر کرد؛به جمله جمله بل کلمه کلمه نوشتار شما توجه کردم و هیچ بخشی از آن را از دید خود جا نگذاشتم اما آنچه حاصل نوشتار شما بود فقط اثبات بدشانسی برای حادثه دیدگان بود؛حالا دیدگاههای شما را بند به بند بررسی میکنم؛
ابتدا در مقدمه این اتفاق را فاجعه خوانده اید که نظر شما محترم است و مرا با آن کاری نیست؛
سپس خطرات را بدو دسته پیرامونی وشخصی تقسیم کرده اید که من هم با شما موافقم ودر ابتدای نوشتار قبلیم بدان اشاره کردم؛
حالا میرسیم به مثال شما در مورد این دسته بندی که آنرا عینا اینجا میا
میاورم؛
اجازه بدهید مثالی بزنم؛فرضا مرگ یک کوهنورد در بهمن؛درست است که بهمن جزو خطرات پیرامونی است ولی اگر آن کوهنورد می دانسته که آن شیب بهمن خیز است بارش برف هم انجام شده اما باز قصد عبور از بهمن را داشته باشد علت اصلی اتفاق جزو خطرات شخصی طبقه بندی و بعد بنا به معیار های مربوطه تحلیل می شود
سپس خواسته اید با واقع بینی به حادثه نگاه کنید و بخشهایی از گزارش محمد والی نژاد را به عنوان صغری های بحثی که در ادامه منجر به این نتیجه میشود که این حادثه ناشی از عوامل پیرامونی و بدشانسی بوده است آورده اید؛
تیم از دره بیرون
تیم از دره بیرون آمده و یا در انتهای مسیر بود که دچار سیل شده است؛
از هوای خراب و یا باراش در رودخانه های روستاهای پایین دره خبری نبوده است ؛
حتی روستاییان احتمال بروز سیل را نمی دادند؛
اصلا بارونی توی چهارباغ نباریده بود که احتمال وقوع سیل داشته باشد؛
افرادی که توی چهار باغ بودند می گفتند فقط سمت بالای دره و نزدیکی های کندوان ابر سیاهی بوده است؛
همینجا یک توقف کوتاه میکنیم؛سوال میکنم که آیا حجم سیلاب در انتهای یک دره بیشتر است یا در ابتدای دره؛انتظار داشتید اگر تیمی دچار حادثه شود این اتفاق قبل از ورود به مسیر بیفتد یا در انتهای مسیر؛هوای خوب یا عدم بارش در رودخانه های روستاهای پایین دره چه ارتباطی به آب وهوا یا بارندگی در حوضه آبگیر تنگه اندرسم که در بالادست واقع شده دارد؛مگر باران توی چهارباغ واقع در پایین دست باید باعث سیل در اندرسم واقع در بالادست میشد؛
حالا ادامه استدلالهای شما برای اثبات بدشانسی؛
اگر جان باختگان این فاجعه بر اثر سقوط حین فرود &
اگر جان باختگان این فاجعه بر اثر سقوط حین فرود دچار حادثه می شدند اگر بر اثر اشکال در زنجیره حمایت دچار سانحه می شدند می توان آنان را به کوتاهی و سهل انگاری مقصر کرد اما با نیم نگاهی به گزارش فوق الذکر و همچنین دقت در سابقه این شادروانان متوجه می شویم این حادثه را نمی توان در بخش خطرات شخصی بخش بندی کنیم
سوال دیگر اینکه آیا بخش خطرات شخصی فقط شامل سقوط و اشکال در زنجیره حمایت است و نمیتواند به فرض شامل تصمیم گیری به ورود به منطقه در شرایط بارندگی باشد فرضی که از نظر من هنوز اثبات نشده است و در نوشتار قبلیم بدان اشاره ک&#
اشاره کردم هرچند برخی آنرا نقل قول میکنند؛اگر دلایلی بر رد این فرضیه اثبات نشده دارید لطفا ما را در جریان امر قرار دهید؛اگر شما این فرض را در دسته عوامل پیرامونی قرار میدهید باید عرض کنم که با شما مخالفم و دلایلم را در نوشتار قبلیم آورده ام و آنرا ناشی از بی اطلاعی از پدیده ای به نام سیل و در نتیجه خطای انسانی میدانم؛اینجاهم از همان مثال فوق الذکر شما استفاده میکنم و فقط بجای کلمه -بهمن- کلمه -سیل- را قرار میدهم و بقیه جمله را متناسب با این تعویض تغییر میدهم؛
فرضا مرگ یک کوهنورد در سیل . درست است که سیل جزو خطرات پیرامو&
فرضا مرگ یک کوهنورد در سیل . درست است که سیل جزو خطرات پیرامونی است ولی اگر آن کوهنورد می دانسته که آن تنگه سیل گیر است بارش باران هم در حال انجام بوده اما باز قصد عبور از تنگه را داشته باشد علت اصلی اتفاق جزو خطرات شخصی طبقه بندی و بعد بنا به معیار های مربوطه تحلیل می شود؛
در ادامه به نکته ای اشاره داشته اید؛
در باره سیل من خودم ار رادیو پیش بینی باران و رگبار را برای آن چند روز شنیده بودم و قبول دارم هشدار های هواشناسی داده شده بود؛ اما می خواهم به این نکته اشاره کنم ؛در کوهنوردی چند درصد تمام فعالیت ها بر مبنای پیش بین®
امروز تخلف به صورت فرهنگ غالب در آمده عذری برای خلاف ما نیست؛فراموش نکنید که وظیفه پیشگامانی چون شما اصلاح تفکرات نادرست آن کسانی است که این روشها را قبول ندارند نه پذیرش و توجیه وضع موجود؛
اینکه گفته اید این فاجعه بسیار بیسابقه تر از هر هشداری بود بازهم برمیگردد به عدم باور وشناخت پدیده ای چون سیل؛مانند اینستکه امروز در مورد وقوع زلزله در تهران هشدار بدهند و از
همه بخواهند مقاوم سازی کنند و فردا که زلزله هفت ریشتری آمد بگوییم این زلزله بیسابقه تراز هر هشداری بود چون از زمان نصب اولین لرزه نگار تاکنون چند هزار مورد کوچکتر از پنج ریشتر داشته ایم و تاکنون چنین زلزله ای نداشته ایم و یا به قول دیگران هیچ پیرمرد هشتاد ساله ای آنرا ندیده بود؛
در ادامه به سیل تجریش اشاره کرده اید که فکر میکنم به اندازه کافی در نوشتار قبلی بدان پرداختم؛
و حالا آن بخشی که تصور فرمودید شاید از دید جا مانده باشد؛
این همان خطرات پیرامونی است که همیشه ما در کوهستان با آن روبرو هستیم؛تمام آموزش ها تمام کلاس تمام تجارب برای ایجاد یک حاشیه ایمنی بین ما و این خطرات است اما هیچ آموزشی هیچ پیشگیریی نمی تواند محافظ صد در صدی در برابر این خطرات باشد
در مورد جمله اول باز هم تکرار میکنم اگر با تصمیم نادرست و یا ناآگاهی از پدیده ها خود را در معرض -تهدید قریب الوقوع- خطرات پیرامونی قرار دهیم مانند آن مثال بهمن شما، دیگر عوامل پیرامونی را نباید سنگ بنای حادثه دانست هرچند اگر این عوامل پیرامونی نبودند مطابق قانون علیت چنین اتفاقی نمیفتاد؛در مورد جملات بعدی هم با شما موافقم و این موضوع را در مثال راننده در نوشتار قبلیم توضیح دادم
آن مثال سنگنورد آزاد هم به همین موضوع اشاره دارد یعنی خطرات پیرامونی همواره وجود دارند اما اگر ما با آگاهی یا نا آگاهی نسبت به وقوع نزدیک به صددرصد یک خطر -دقت کنید نزدیک به صددرصد نه ده بیست درصد- به کاری دست زدیم دیگر نباید اسم بد شانسی روی آن بگذاریم؛ او برای سقوط روی دیوار نمیرود اما اگر جایی برای اشتباهات خود میگذاشت هرگز چنین نمیکرد؛ پر واضح است که عقل
حسابگر در اینجا دستور نمیدهد؛کاری هم به درستی یا نادرستی این عمل و بحث های قلمی آنهم ندارم و به کسی هم توصیه نمیکنم و جلوی کسی را هم نمیگیرم اما اگر کسی این روش را انتخاب کرد دیگر دنبال توجیه حادثه با عوامل پیرامونی و بد شانسی نباشد؛این مثال میتواند شباهت بسیار زیادی با این حادثه داشته باشد؛ اگر آن تیم در فاصله گردنه آزادبرتا قبل از فرود از آبشار اول بارندگی را دیده وبکار خود ادامه داده
باید گفت که آنها خطر را دیده اند اما در محاسبه میزان خطر اشتباه کرده اند و عوامل شخصی سنگ بنای این حادثه بوده و بدشانسی معنایی ندارد؛
در مورد بندهای انتهایی نوشتار شما هم در نوشتار قبلیم به تفصیل نقد و بررسی کرده ام؛
در کامنت نوشته اید؛
کوهنوردی کام زدن در حاشیه خطر است و طبعا چون هیچ عقل سلیمی دوست ندارد جان خود را از دست بدهد باید فرا گیرد
از این حاشیه فراتر نرود
اما ریسک پذیری و حد خطر نکته ای است که با حس مسئولیت در برابر خود دو بال یک ترازو هستند؛ اینکه سنگینی را به کدام سوی دهیم بر می گردد به شناخت ما از کوهستان
این مورد را بصورت کلی میگویم و ارتباطی به حادثه مزبور ندارد چون هنوز اطلاعات دقیقی در مورد آن نداریم؛کاملا موافقم که عقل سلیم دوست ندارد جان خود را از دست بدهد؛باید
عرض کنم که عقل سلیم هیچگاه از این حاشیه فراتر نمیروداما گاهی بجای این عقل یک یا ترکیبی از آن سه قوه دیگر بر ما حکم میراند؛ -خشم- بخوانید پوززنی ؛ -شهوت- بخوانید شهرت و جاه طلبی ؛ -وهم- بخوانید خودخفن پنداری ؛ از بکارگیری این عبارات شرمنده ام ولی واقعیت دارند؛خیلی ها میگویند که ما درکوه تماشاچی نداریم ولی در عمل خیلی
ها منتظر تماشاچی ها در شهر هستند؛خیلی ها مشتاق تصورات قهرمان انگار دیگران در مورد خودشان هستند و ... اینهاست که ما را از آن حاشیه فراتر میبرد؛ضمن اینکه تاکید میکنم همه کوهنوردی گام زدن درحاشیه خطر نیست؛
منتقد ادبی
این قسمت بین دو کامنت با زمان 8:02 و 8:08 جا افتاده است
برمبنای پیش بینی آب و هوا صورت می گیرد؛ بسیاری از دوستان با تماس با ادارات هواشناسی و خط تلفن گویا آن سعی می کنند بهترین زمان اجرای برنامه خود را تعیین کنند بسیاری این روش را قبول ندارند و به روال های سنتی برنامه را اجرا می کنند؛ اما این فاجعه بوجود آمده برای این گروه چیزی بسیار بی سابقه تر از هر هشداری بود؛ شدت سیل در آن منطقه در چند ده سال گذشته بی سابقه بود.
اینکه در کوهنوردی چند در صد فعالیتها بر مبنای پیش بینی صورت میگیرد استدلالی بسیار ضعیف و از شما بسیار بعید است؛لااقل در این زمانه و میتوان آنرا در افکار آن دسته از مردم عادی که دیدگاهی علمی به محیط پیرامون خود ندارند یافت؛بارها برای رفتن به دماوند در تابستان و زمستان از پیش بینی سایتهای معروف و بسیار معتبر استفاده میکنیم بارها شاهد خلاف پیش بینی ها هستیم اما بازهم در آستانه برنامه به
آنها مراجعه میکنیم چون عقل سلیم حکم میکند؛ مثال راننده را هم برای همین زدم که بگویم هرچیزی که روال است لزوما درست نیست اگر امروز تخلف
فرامرز جون با اسم خودت بنویسی بهتره
قابل توجه
منتقد ادبی همان فرامرز اسد زاده نصیری است
قابل توجه
منتقد ادبی همان فرامرز اسد زاده نصیری است
قابل توجه
منتقد ادبی همان فرامرز اسد زاده نصیری است
یک ایرانی میخواد پرچم ایران رو روی تمام هشت هزار متری ها بزنه
به نظر من اصلا شما کوهنورد نیستید کوهنوردی یک مسیر فکری و اخلاقی نه یک ورزش معمولی وچیزی جز خاطرات معمولی وجود نداشت واین نشون میده که یا کوهنوردی رو تازه شروع کردید یا کوهنردی اثری روی شما نداشتهبه هر حال ممنو tanha_darbad1361@yahoo.com.
Commenting by HaloScan
