Get a Life, Ahoy!
wOw! این فوق العاده است شج!
خیلی خوب بود 
دوستش داشتم.
تو را چه می شود؟
چگونه قطره قطره آب می شود؟
تو را چه می شود؟ [شعر از خودم آهنگم از خودم]
سلام شجدید
اکنون که قلم در دست گرفتهام و این سطور را مینگارم هوا ابریست و میگویند شب چله است و بلندترین شب سال است و هنگام جشن و پایکوبیست.. من اما.. آه.. من.. از وقتی تو رفتهای تمام شبها برایم به غایت بلند است و پایکوبی بیمعنی.
به امید بازگشت جاودانهی تو
س.ل.
خکپ.
با ما بیه از این باش که با خلق جهانی.
اینجوری کم نمیشه. بیشتر تلاش کن.
بارقههایی از نبوغ شعری-نقشی یک معمار بینالوبلاگی
بانتستیک..
سینتکس ارورتم ، کامپایل نکن فناشیم. (من روی اینو کم کنم فقط)
عالي..
بهبه، شجدید مدید ازیز، طبع شعرم داشتیو به ما نمی گفتی؟
یا یه نمونه دیگه اش: بهبه، شجدید مدید گلبلبلسمبل، طبع شعرم که داری ی ی ی ی
" گر جان نمیگیری جانم بگیر"
آری جان بگیر که دیگر تحمل ندارم
خب به سلامتی انگار شج هم شجیداً آشق شده و از دم و دستگاه اومده بیرون. ترکیب نوشته با طرحی که کشیده بودی خیلی خوب بود. در واقع اگه بخوام عالمانه صحبت کنم اوایلش برداشت آزادی بود از سایمون در سرزمین نقاشیهای گچی و اواخرش هم برداشت آزادتری بود از پینوکیو و پدر ژپتو.
با تشکر از افاضات خودم
.
كانسونتم، ناشيانه شاسی كن فنا شم.
.
ساکت
ساکت ِساکت
ساعتها
ساکت ماندی
آنقدر
که خورشید
با تمام بزرگی و داغیش
روی من افتاد
...
Commenting by HaloScan
