همیشه سبز باشید
مطلب جالبي رو بيان كردي دوستي دارم كه هر صحبتي با او بكني او تصور مي كند كه تو بهش توهين كرده اي و جالب اينه كه اون فقط خودش را مي بينه
این که مشکل قدیمی و همیشگی آدمی زاده که البته جلوه اش نزد ما ایرانیان ارج و قرب زیادی داره. و که صد البته دواش هم دور بودن از آن دسته از دوستان است. چون کسی ارزش بحث و داره که منتقدانه اون رو تفسیر کنه و نه متعصبانه از اون فرار.
گاهی از یک خیابان داغ تابستان که می گذری حس می کنی یک پیرزن خیس در باران در زمین های خاکی رولان گاروس با رافائل نادال برای گل پیروزی بخش تورس در بازی مقدماتی المپیک سئول هورا می کشد آن هم برای مدالی که تو هیچوقت به خاطرش یک قدم هم از زیر پل حافظ تا چهار راه کالج دوپینک نکرده بودی ... چی شد اون همه احساس بابا بیا همین بقل پایین دروخونگاه طرف چاقوش هنوز تو شیکم فرمون خانه من که تا بلیطم او کی نشه از اینجا جم نمی خورم حالا تو هی بگوشخصيت پيچيده شهروند ايراني هم كه ديگر معركه است . گاهي ايراني آدم پيچيده كه ياد گرفته چند پهلو حرف يزند( مثل همين مطلبي كه مي خوانيد)...کاش راکت فوتبالمو آورده بودم یه گپ روشنفکری با هم می زدیم به افتخار آلبر کامو وقتی جنازه گاز گرفته شو تو پرلاشز دفن می کردند ای به فدای قربتت....صادق جون"
گاهي اينجوريه، اميدوارم خيلي دلخور نشده باشي
همين جاكنار ما آدمهايي ساده و شفاف هم هستند كه اميدوارم هميشه سروكارت با اونا باشه
فعلا
سلام بسيار زيبا بود اقاي دكتر اگر دوست داشتين سري هم به وبلاگ من بزنيد باي
Commenting by HaloScan
