فردا ، روزی که می آید
مطلب جالب و زیبایی بود در مورد انقلاب کبیر فرانسه
سلام. دیگه زیادی با سواد شدی. نصف بیشتر حرفاتو نمی فهمم. خوش به حالت که این همه چیز بلدی
فرانسه با اینکه سالها مهد آزادی و پیدایش ایدئولوژیهای مختلف بوده هیچوخ نشده که تحت حکومتی با ایدئولوژی مورد قبول توده مردم فرانسه باشه
همین همیشه باعث جنگ ایدئولوژیک و کولوئید شدن این جنگ تو این کشوره به نظر من برهه های سیاسی این کشور میتونه همونطور که تا الان بوده الگوی خیلی کشورا باشه ولی هیچوخ اون طور که باید و شاید به آرامش نمیرسه و من شورشایی مثه شورش جنوب فرانسه و مثه اونو برای این گفتم مثال میزنم و اصلا از حرکتای دموکراتیک به حسابش نمیارم
پیروز باشی و شاد
در مورد متن خودت:
چيز بزرگي كه توي ذهنم تداعي ميشه يه شعر از مهدي اخوان ثالثه: باز ما مانديم و شهر بي تپش / وانچه بود آش دهنسوزي نبود .....
هر كه آمد بار خود را بست و رفت
ما همان بدبخت و خوار و بي نصيب
زان چه حاصل جز دروغ و جز دروغ
زين چه حاصل جز فريب و جز فريب
باز ميگويند فرداي دگر
صبر كن تا ديگري پيدا شود
كاوه اي پيدا نخواهد شد اميد
كاشكي اسكندري پيدا شود
--------------
سواي اينكه چقدر ريسپير و گيوتينش خدمت كردند يا نكردند، گيوتين و كشتن رو نميتونم هضم كنم و مهم تر اينكه يه انديشه كه معمولا خودش رو از لحاظ اخلاقي والا ميدونه، توي اكثر انقلابها اينجوري شروع به كار ميكنه كه هدف ما والاتر از اين حرفهاست كه براي رسيدن بهش به هر وسيله اي متكي بشيم. اما وقتي صحبت عمل پيش بياد ميگه هدف ما اونقدر والاست كه عيبي نداره براي رسيدن بهش به هر وسيله اي متكي بشيم.
من در بهترين حالت ريسپير رو يه ماكياوليست فوق العاده خوب ميدونم. و يه انسان قابل احترام. اما نكته ي تاريك هميشه اينجاست كه اين وسط جاي انسان كجاست.
-------------------
در مورد نظرت توي وبلاگم:
ساعت شني لحظه اي تر از اين حرفهاست اما اون آهنگ هم از همون حركات دهه 40 - 50 پيروان ريسپير از نوع ايرانيشه .
چريكهاي فدايي خلق.
البته من اونا روهم فقط دوست دارم همونطور كه ناپلئون بناپارت. رومانوف . راسپوتين. هيتلر و خيلي خراي ديگه رو هم دوست دارم.
در بلاگ نیوز لینک داده شد
كتابي كه نام بردي در دوره اي به رشته تحرير در آمده كه كه ارزش هاي فردي عياري در ميان نويسندگان نداشت.
حقيقت و فضيلت حتي بر بستري از خون قابل تصور بود. تمام فجايع نيم قرن اخير بر پايه چنين نگاهي به وجود آمد
اما در مورد ربسپير: شخصيتي قاطع، حقيقت طلب، ناآرام و گهگاه متناقض
ربسپير همانقدر كه فرزند انقلاب بود، فرزند گيوتين نيز بود. و همانقدر كه انقلاب فرزندانش را مي خورد گيوتين نيز چنين سير تاريخي را در موردش به پيش گرفت. قضاوت تاريخي قسمتي از تاريخ نيست. قضاوت نگاهي عميقتر از تاريخ مي خواهد.
چقدر نقل قولي كه از اين كتاب آوردي زيبا و دقيق است...ش
مدتي بود سر نزده بودم اينجا
كلي طول كشيد تا همه ي پست هات رو خوندم
موفق باشي
(این جمله بیان ارزشی نداره، فقط یه خبره
اول هفته ها خیابونای بوی شاش میده
شاش آخر هفته ی طبقه ی ضعیف
!
(این جمله بیان ارزشی نداره، فقط یه خبره
اول هفته ها خیابونای پاریس بوی شاش میده
شاش آخر هفته ی طبقه ی ضعیف
!
سلام.
کاش یک انقلاب مثل خواندن آن در کتاب لذت بخش بود
امده بودی قبلا هم : ) و چقدر من خوشحال می شوم که می آیی و با این نگاه دقیق می خوانی م . و ممنونم از اینکه آن پستم را با آن همه احساست خواندی . تسلایی ست برایم . این کتاب از آن هایی ست که "باید " خواند مثل اینکه . نه ؟ : ) ا
mamnoon mitra jan
az matne zibayat lezat bordam mesle hamisheh
my weblog is updated
b.rgds
سلام...اما دوست عزيز روپسپير را من اينگونه مي شناسم يا اينكه اينگونه به من شناساندند .ماكسيميليان روپسپير از انقلابيون بزرگ فرانسوي دوران كودكي اش را در دامن فقر و تنگدستي گذرانذ به تحصيل علم حقوق پرداخت.عضو مجلس ملي فرانسه شد و به تدريج نفوذ اجتماعي و سياسي اش افزايش يافت...در سال 1792 عضو كنوانسيون فرانسه شد و نسبت به دشمنان خود و ضد انقلابيون بي نهايت بي رحم و سفاك بود كه انقلابيون فرانسه بعدها او را به مرگ محكوم و با گيوتين اعدام اش كردند...
درود به رامین
تمام جملاتی که نوشتی درست بود
و من بیش از آنچه نوشته ای می خواهم بگویم:لوئی مادلن عضو آکادمی فرانسه در باره ی او می نویسد:" کسانی جانشین ربسپیر شدند که بیش از او سنگدل و کمتر از او با فضیلت و پرهیزگار بودند.ربسپیر مردی درستکار و پاکدامن و شریف بود و وظیفه اش می دانست که به هر نحوی حقیقت را بالاتر از هر چیز دیگری قرار دهد...مسلم است که او فاسد و سنگدل و خواستار شر و خونریزی نبودو اگر کسی را می کشت تنها به دلیل فضیلت و پرهیزگاری بود"...درست در همین نقطه وجدان جمعی ما در مقابل ربسپیر و همه ی آنها که قبح شکنجه،کشتار انسانها را به نام فضیلت،منافع جمعی و یا هر دلیل دیگر می شکنند ،قهرمانانی این چنین را زیر سوال می برد...من اما ربسپیر را در شرایط تاریخی اش و متناسب با شرایط اجتماعی آن دوران ، در کلیت خود،یک مبارز اندیشمند و درستکار می دانم.
انقلابهاي اوليه را از هلند مي دانيم اما فرانسه مهد انقلابها خوانده شد به دليل تكرا مبارزات .زيبا نوشته شده بود
درود...
نگو .. فقط نگو چیزی به نام انقلاب نیست ///
ايميل زدم چرا جواب نميدي؟ واجبه به خدا. منتظرم
با سلام به شما دوست عزيز و ساير دوستاني كه اين وبلاگ را ميخوانند.
از طرف يك خبرگزاري غير دولتي و مستقل كه هدفش بر آورده كردن خواسته هاي عموم مردم ايران و فراهم كردن يك مجراي اطلاع رساني بدون سانسور درباره هرگونه اخبار مربوط به ايران و مردم ايران است, خواهان همكاري و همدلي هستيم و بدين ترتيب دست ياري به سوي همه هموطنان دلسوخته و درد آشنا و همه آزادانديشاني كه سوداي ايراني آزاد و آباد را در سر دارند دراز مي كنيم.
براي همكاري در زمينه خبرهاي مربوط به بخش زنان و كودكان اين خبرگزاري با آدرس اينترنتي زير در ارتباط باشيد. منتظر ايميلهاي شما هستم. با آرزوي موفقيت
//لام رفیق
خوندمت عالی بود
خط به خط اید کتاب تجارب گرانبهایی
دارد.
شک دارم
به ترانه ای
که زندانی و
زندانبان
همزمان زمزمه می کنند
درود بر شما.مطالب بسیار خوب بود و واجب شد حتما این کتاب را بخونم. سبز باشی سبزوآفتابی
در آغاز تشکر فراوان از همه کسانیکه حقایق را به گونه ای که است به جلوه در میآوردند به شمول شما انسان انسان ساز.
Commenting by HaloScan
