پالون خر هم که عوض نکردن !
نیک آهنگ عزیز
از تذکرت و اینکه مرا از اشتباه در آوردی متشکرم. حداقل می توان گفت که شناخت عمیقی از به اصطلاح مجاهدینی که در خانه ی دشمن ایران پناه گرفتند؛ ندارم؛ ولی واقعاً یکی از هفتاد میلیون بی نام ونشانی هستم که جمعاً به ما می گویند "ملت عزیز ایران" ولی به صورت فرادا یا کیسه بوکس می شویم و یا محلی برای تخلیه خشم انقلابیون دو آتشه!
چیزهایی هم که نوشتم واقعی است و از دل بر آمد و قصد افاضه کلام نداشتم. باز هم متشکرم! امیدوارم موفق باشی.
فقط برای روشن شدن دوست عزیزمون بی نام و نشان عرض میکنم که قرارگاه اشرف به یاد اشرف ربیعی همسر اول رهبر معظم و مادام العمر و غیرقابل تعویض مجاهدین خلق برادر مسعود رجوی نامگذاری شده است. اشرف در حمله مامورین اطلاعات به یک قرار رهبران مجاهدین به همراه موسی خیابانی و عده ای دیگر کشته شد تا مسعود خان بتواند انقلاب ایدیولوژیک نماید.
نیک آهنگ جان
من هم همش در نفی خشونت نوشته و می نویسم. تندروها روششان رادیکال کردن شرایط است. وقتی که وحشیانه رفتار میکنند امیدشان این است که تنفر و خشم تولید کنند. هنگامی که خشمگین و عصبانی کنند قابلیت خشونت آفریده می شود.
جایگزین آن است که همه به نفی خشونت مبادرت ورزیم:
همه می دانیم، تو هم می دانی. راز گل سرخ را همه می دانیم.... و راز قطرات اشکی که روی آن است.
برادرم بیا این گلی است هدیه به تو که ما را می زنی!
اگر نه گل یادآور خوبی برایت است
امیدوارم خارهایش یادت بیاورد که چه می کنی
امیدواریم تو زودتر به خودآیی تا یک عمر در رنج پشیمانی اکنونت نمانی.
برادرم، گل سرخت....
صددرصد با حرفات موافقم . با واو به واوش.
من هستم همه جوره. من نویسنده نیستم . تجربۀ بلاگنویسی هم زیاد ندارم . ولی با همه توان هستم .
Nik aziz
ba harfet kamelan movafegham va midanam ke khoshoonat joz baz ham aghab raftan va dar dayereye shetani khoon oftadan soodi nadarad.
Amma inke ba sharayet mojood ta che had mardom bedoon khoshoonat harekat konand bayad omidwar bood.
30 سال این ملت شاهد خشونت بودن و نمی تونستن اعتراض کنن. خشونت رو با خشونت نمی شه پاسخ داد چون نتیجش دور شدن از انسانیته. ولی چه نیرویی می تونه این پتانسیل در حال انفجار رو محار کنه؟
کاملا موافقم.
ولی
این دلیل نمیشه که موسوی و کروبی (که خودمم بهش رای دادم) و بقیه افرادی که توی این رژیم سمتی داشتن توی دادگاه عادله با هیئت منصفه و با نظارت بین المللی محاکمه نشن و جواب پس ندن.
harfet doroste
hamzaman ba nafye khoshoonat bayad farhange shahidparvari va mordeparasti ra kenar gozasht
yeki bedoone digari momken nist
1. out of context
فارسی آنرا نمیدانم ولی یقین دارم تو که داری گاهی اوقات در این وبلاگ درس روزنامه نگاری متعهدانه به دیگران میدهی معنی آنرا میدانی! حالا چرا یک جمله مرا out of context به خورد خوانندگانت میدهی آنرا دیگر خودت باید پاسخگو باشی.
در مورد با نام و بی نام این قصه های سوسول بازی چند بار قبلا به رفیق شفیق سابق است حاج حسین درخشان بطور مفصل توضیح دادم ولی گویا همان طور که به گوش او فرو نرفت به گوش شما هم فرو نمیرود.
بطور خلاصه باید بگویم در مقابل حکومتی که حتی حاظر نیست لباس رسمی تن اوباش و سگ هایش بکند با نام و نشان نوشتن خریت مطلق است اگر نظر شما چیز دیگری است خود شما مسئول هستید به بنده حقیر ربطی ندارد.
جهت اطلاع به عرض شما برسانم که سالها با نام و نشان با رژیم گلاویز شدیم ضرر آنرا دیدیم بدون اینکه بتوانیم مثمر ثمر باشم حالا مدتی بی نام و نشان فقط دارم می نویسم.
در هر صورت گمان نمیکنم که تو افکار مرا درک کنی چون ما در دو خط متفاوت سیر می کنیم. من هیچ مشروعیتی برای حکومت گران ایران قائل نیستم، در صورتی که شما حتی خامنه ای را مرجع تقلید قلمداد می کند. خلاصه مطلب اینکه فاصله فکری من و شما بسیار زیاد است.
------------------
خسن آقا جان.
وقتی که من نه اعتقادی شخصی به ولایت و مرجعیت دارم، اما احترام به بخشی از جمعیت ایران را که اعتقادی مخالف من دارند را مهم میدانم، خودت میدانی با همین روش "خارج از محتوا" چه جوی علیه آدم درست میکنی؟
وقتی میگویم هیچ گروهی را نمیشود نفی کرد، تو آنوقت میآیی هزار و یک چیز به ناف آدم میبندی چه معنایی دارد "رفیق"؟
من همه حرفم این است که خشونت چاره کار نیست، واقعیتهای یک جامعه دینی را هم نمیشود نفی کرد. برای از میان بردن بی عدالتی هم نمیتوان بیعدالتی ورزید!
اشکال کار بخشی از اپوزیسیون ایرانی خارج از کشور هم به نظر من ندیدن واقعیتهاست، و به جای آنکه نگاهی بازتر داشته باشد، با رادیکالتر کردن فضا، امکان همگرایی را هم از بین میبرد.
در هر حال مشخصا من نگاهی متفاوت با شما و یارانتان دارم، بخصوص با کسانی که شجاعانه نقاب زدهاند تا معلوم نباشند کیستند! :))))
حق با شماست. نباید اشتباهات گذشته تکرار شود. راه رفته را که نباید دوباره پیمود. واقعا از برخی نوشته ها که بوی خون و انتقام احمقانه می دهد آدم مشمئز می شود. یعنی به عاقبتش فکر نمی کنند؟
نیک آهنگ عزیز
چرا؟ جا نبود یا آخر غمنامه ام به مزاقت خوش نیامد؟ یا چی؟ کجایش غیر واقعی بود؟
so you mean if one day we can uproot the one-hand-pirate we have to sit with him and smile and start to discuss about what he has done wrong?
آقای کوثر، خیلی خیلی خوشحالم که ژورنالیست های بزرگی مثل شما سعی می کنند با توسعه ی فرهنگ خشونت و ترور مبارزه کنند. همونطور که گفتید با استفاده از این روش وضعمون از همین حالت بهتر که هیچ، صدها برابر بدتر هم خواهد شد. تنها راه پیروزی مبارزات بی خشونت است. پیروز باشید.
Salam Niki jaan
اشخاص «خل وضع» در جامعه زياد هستند و متأسفانه تعدادشان در اين جامعه مجازي بيشتر از جامعه واقعيست. اين جناب «حسن آقا» هم مي خواهد از اين ظرفيت اشخاص خل وضع استفاده كند و بيانيه بيرون مي دهد. بهرحال جايگاه روحانيت در اين سي سال زير سوال رفته و اين خود روحانيان و مراجع هستند كه بايستي فكري به حال اين وضع بكنند كه از قرار معلوم اين كار را شروع كرده اند. حسن آقا مي خواهد از آب گل آلود ماهي بگيره. يك عده جوان جنبشي را شروع كرده اند كه قرار نيست به انقلاب بيانجامه. اين اشخاص خل وضع مي خواهند آنرا انقلابي كنند.
درود بر تو. بالاخره یک چیزی در این مورد نوشتی.
نیک آهنگ عزیز
اشرف دهقان به این سبب قهرمان شد که ظاهراً در طول بازداشت توسط ساواک به او تجاوز شده بود. این مسأاله در آن موقع آنقدر مهم بود که از وی یک قهرمان ساخت که هوز هم نامش را که بر پایگاه مجاهدین در عراق گذارده اند؛ می شنویم. اگرچه او از اعضای چریکهای فدایی بود و نمی دانم چطور شد که سر از مجاهدین در آورد.
من و همسالان من در سال 57 جوان حدوداً 20 ساله ای بودیم که با شور و شوق و با دست خالی علیه رژیم شاهنشاهی قیام کردیم به امید آنکه عدالت و آزادی را مستقر کنیم. در طول این قیام به تنها چیزی که فکر نمی کردیم داشتن اسلحه و جنگ مسلحانه با رژیم بود. البته رفتار ملایم حکومت و رفاه نسبی ای که در آن سالها وجود داشت نیز در این طرز تفکر مؤثر بود.
اما اکنون! احساس می کنم همانند فاحشه ای هستم که پول همخوابگیم را هم نداده اند که هیچ؛ در مقابل درخواست این حق پاسخم را با مشت و لگد و تیر و شلاق داده اند. ما قیام نکردیم که فرزندانمان را به مسلخ ببرند و رفتاری بدتر از حیوانات داشته باشند. در 10 سال حکومت خمینی دسته گلهای از گل بهترمان را گروه گروه به جبهه های جنگ فرستادیم که کیان اسلام و ایران در خطر است. پذیرفتیم و خود با دست خود سربند " یا زهرا " بستیم تا دشمن متجاوز بهتر هدف بگیرد. بعد از جنگ هر چه بلای اقتصادی و اجتماعی و گرسنگی و توهین به قهرمانان جنگ بود بر سرمان آوردند که حفظ اسلام از اوجب واجبات است. فرزندانمان را با ذکر "یا زهرا" از پشت بام به پایین پرت کردند. پذیرفتیم و صبر کردیم تا اسلام به خطر نیفتد. برای حفظ اسلام و کشور باز هم به این گرگ صفتان اعتماد کردیم و به پای صندوقهای رأی رفتیم تا مثل همه ی انسانهای متمدن با اوراق رأی خود ؛ حکومت به انحراف رفته ی خود را اصلاح کنیم و به راه برگردانیم که این شد. الآن چه بگویم به فرزندان جوان و نوجوانم که هر روز صبح با بغض و نگاه سرزنش آمیز سلامم می کنند؟ الآن چه بگویم که بعد از بیست و چند سال زحمت و جان کندن در آن فضایی که توضیح د
نیک آهنگ عزیز، تصمیم به حرکت بسیار مهمی گرفتهاید. خیلیها هم هستند در گوشه و کنار خود جامعه ایران که قدر این حرکتها را در این برهه حساس زمانی درک خواهند کرد و ادامه خواهند داد. نفی خشونت یکی از بزرگترین پایههای رسیدن به خواستههای دموکراتیک است. در این چند ماهه که بازار خشونت و به تبع آن کینه بدجوری در ایران گرم شده است، هر روز فکر میکنم اگر مردم ایران در همه این سی سال خشونت را ابزاری برای انتقام نمیدانستند یا حداقل چهرههای مقبول میان مردم در مقابل اینگونه استفاده از خشونت ساکت نمیشدند، امروز شاید عرف جامعه اجازه نمیداد به این راحتی جماعت را سلاخی کنند.
کاملا می فهمم چه می گویی، از همان روز اول و حتی قبل از انتخابات از ترویج خشونت و نفرت می ترسیدم.
بیش از خشونت فیزیکی، از گسترش خشونت در فضای مجازی وحشت دارم. برای اینکه در این فضا خشونت در لباس فکر و اندیشه، تئوریزه می شود و مشروعیت می یابد.
من هم در این باره چیزی خواهم نوشت. (اشاره به همداستان شدن وبلاگ نویس هایی که گفتی )
کاملا درسته. اشتباه پدرانمان را نباید تکرار کرد. اگر جنبش به خشونت و انتقام گیری برسد از کنترل خارج خواهد شد و به انتقام گیریهای شخصی خواهد کشید که نتیجه اش جز یک حکومت توتالیتر دیگر نخواهد بود. من هم در این باره خواهم نوشت نیکان جان
وزیر امور خارجه آلمان یک بار گفته بود اروپا سیصد سال جنگید و خون ریخت تا یاد گرفت بدون جنگ هم میشه زندگی کرد.
تو ایران هم آدمهایی با ایده های مختلف باید اونقدر بنجنگند تا به صورت عملی به این نتیجه برسند خون ریختن کار بدیه. با هر اسمی که خون ریخته بشه کار بدیه حتی به اسم دین.
اینکه شما میگید کار باید بدن خشونت پیش بره یه جور تفهیم نظری موضوع به آدمهایی که بالقوه میتونن تو دفاع از اون چیزی که براشون بارزشه خون بریزن که فکر نکنم تفهیم نظری تو مواقع حساس و خطرناک جواب بده.
واقعا جای تقدیر داره که در چنین شرایطی آدمهایی مثل تو و دوستان دیگه چنین مباحثی را مطرح می کنید و از ادامه سیر خشونت و هرج و مرجی که سالها گریبانگیر ما بوده به یک نحوی جلوگیری می کنید. نگاه به گذشته که بکنیم می بینیم هیچ کدام جنبشهای مسلحانه واقعا چیزی بدست نیاورده اند... میرزا کوچک خان. ستارخان و باقرخان. گروهکهای متعدد قبل و بعد از انقلاب. مبارزه بدون خشونت اما به مردم اجازه فکر می ده و اتحاد اونها را بیشتر می کنه.
سلام آقای نیک آهنگ / با نفی خشونت که کاملا موافقم البته واقعا گاهی که طرف مقابلت دست به هر خشونتی می زنه اینکه بخوای خودت را کنترل کنی شاید کار سختی باشه / اما یه نکته ی دیگه که ربطی به این مطلب نداره راستش از اینکه تو برنامه ی صدای آمریکا گفتید که مثلا اگر موسوی جای خاتمی بود الان کمرش درد گرفته بود و نشسته بود تو خونه به نظرم خیلی کم لطفی و اگه ناراحت نشی حرف سطح پایینی محسوب می شه / واقعا اگر اهالی فرهنگ این مملکت هم شرایط دوره ی خاتمی رو د رک نکنند که وای به حال همه ی ما قدر چیزی رو درک نمی کنیم / خیلی ها که شما بهتر از من می شناسی تو همون دوره ی خاتمی پر و بال گرفتن و اگه منصفانه بگم خاتمی هر کاری که می تونست کرد اما اشتباهی که کرد این بود که از از سرمایه ی عظیم آرائش استفاده نکرد باید رو مردم بیش از این سرمایه گذاری می کرد و ازشون کمک می خواست اما تنهایی با چند تا مشاورهای ناکارآمد رفت به جنگ جناح مقابل واقعیت اینه که منش آقای خاتمی برای اون برهه از زمان خیلی زیاد بود یعنی هنوز فضای عمومی جامعه به اون درک از آزادی ها نرسیده بود و ارزشش رو درک نمی کرد. موفق باشید و منصف
روش مي بخشيم ولي فراموش نمي كنيم كه در آفريقاي جنوبي اجرا شد اكنون با شرطي بسيار جدي روبروست. روش مي بخشيم ولي فراموش نمي كنيم در مورد جنايت يعني قتل، تجاوز، شكنجه و هر عنوان ديگري كه مصداق جنايت باشد قابل اجرا نيست چون تجربه نشان داده است كه هر روشي غير از محاكمه و مجازات قانوني مرتكبان جنايت ممكن است در كوتاه مدت به صلح بيانجامد اما صلح پايدار به همراه نمي آورد. مويد اين ديدگاه جديد دادگاههاي كيفري براي يوگسلاوي سابق و روانداست.
بسیار قابل تقدیر بود پست ات، من هم حتمن در این باره خواهم نوشت.
اول بگو چی می خوای؟ انقلاب ؟ برای چی؟ اصلاحات, واسه چی؟ بعد چگونه اش را پیدا می کنی.
دقيقا درسته كه خشونت خوشنت ميافرينه اونا شروع كردن نه مردم اونا ادم كشتن شكنجه كردن تجاوز كردن خشونت كردن
دوست عزیز از اینکه از روی منطق صحبت میکنی و جوگیر خشونت و انتقام نشدی بسیار خوشحالم.
باز برایت ارزوی موفقیت دارم
نگاه روسیه به ایران؛ بعد از جمهوری اسلامی
http://www.radiofarda.com/conten...ic/
1795412.html
سلام آقای کوثر من مدتی است مدید که کارهای کارتونی شما را دنبال میکنم و به نظر من شما کارتونیست خلاقی هستید -ولی واقعا نمیدانم که آیا شما هنرمند آزادی نیز هستید یا نه؟ (یا اینکه اصلا هنرمند هستید؟)- در چند روز گذشته شما درباره مطلبی دیدگاهی یا موضعی را بیان کردید که مسلما تعدادی به تائید یا تنقید دیدگاه شما پرداختند بحث چیزی جز این نیست که اگر شما بر سر موضع خود هستید که انصاف ایجاب میکند که شما نظر منتقدین را نیز بشنوید(بخوانید) اگر هم که سؤ تفاهمی شده و شما میخواهید دیدگاه خود را پس بگیرید که هر زمان آزادید که به این کار اقدام کنید ولی اینکه با انتقاد از منتقدین سعی میکنید دیدگاه خود را به کرسی بنشانید برای من جای تعجب دارد (شما اینکار را انجام میدهید و بعد مینویسید.."این بحث را برای یک به دو کردن شروع نکردهام." ...)
این هم که کس یا کسانی بر سر این عقیده هستند که باید با دشمن تا بن دندان مسلح با سلاح مبارزه کرد نیز عقیده ای است که مطرح است و اتفاقا من دیدهام که برای دفاع از عقیده خود دلایل و مستندات قوی نیز دارند(البته من نیز شخصاً با انجام هر کاری که جان عدهای را به خطر میاندازد مخالفم)
متاسفم که وبلاگ ندارم و متاسفم که شما من را نمیشناسید
ارادتمند شما بهناز از تورنتو
سلام دوست همشهری من.مطلبی دارم در همین زمینه.بسیار هم با افکارت موافقم.موفق باشی
100%. NAGOZIR AST
حالا فرض کنید یک عده هم (اصلا اکثریتی) قبول کردند که اسلحه بردارند و دور بیافتند و یکی یکی جانیان را بکشند.
کی تعیین میکند که کی جانی بوده کی نبوده؟! بعد که همه را کشتند چه تضمینی هست که یکی از بین این انقلابیون مسلح تصمیم نگیرد از این نیرو برای حذف بقیه استفاده کند مثل همانی که ۳۰ سال پیش شد؟
من یکی فکر میکنم اگر به همت این مردم حرکتی شد چه خوب است اول از همه این حکم اعدام را حذف کنند. میخواهد طرف ولی باشدیا هرکس دیگر. بقول دوستمان همین مردم میشوند هیات منصفه در یک دادگاه عادل (نه نمایشی) بدون مصلحت و ریش سفید بازی ببینند هرکی چه کرده. این چرخه معیوب خشونت یکجایی باید قطع بشود چه بهتر که همینجا باشد که مردم خودشان پای کار هستند.
(
نه اینکه "باید". تازگی هارجا یروی همه مشغول باید نباید کردن در مورد بعد از سقوط جمهوری اسلامی هستند چنانکه همین فردا قرار است به راحتی آبخوردن اتفاق بیافتد و بعد هم زمام را بدهند دست ایشان)
حضورتون دلگرمی بزرگیه...
نیک آهنگ جان
شما که می گی نباید خشونت باشه در جلوی کسی که داره مستقیم به ما تیر اندازی می کنه باید کار فرهنگی کرد؟ شما که اونوری و اینجا نیستی ببینی چگونه مردم رو می زنن. کنار خود من همچین باتوم زدن تو سر یکی که از دماغ و دهنش خون زد بیرون بعد کشون کشون بردنش. چه می دونی خشونت چیه؟
من هم موافقم ، خاصیت خشونت اینه که آدمو تبدیل می کنه به یکی از اونایی که تا حالا علیه شون بوده ، خشونت مثل یه دایره است که مدام جاها عوض می شه .
So , what do you think we should do?
برنده ترین سلاح ما صداقت و نجابت است. اگر اینها را از دست بدهیم دیگر هیچ چیزی نداریم که رودرروی دیوانگان تیغ بدست بجنگیم.
باهات کاملا موافقم. ما باید با یک جنبش بدون خشونت و مدنی به دنبال برپایی یک نظام دمکراتیک باشیم. ولی با این جمله که میبخشیم ولی فراموش نمیکنیم هم مخالفم. این میشه هالو بازی. یعنی تو بیا تا میتونی بکش بعد هم که رژیم بر افتاد شما هم مثل دیگران بیا زندکیت رو بکن. باید گفت که هرکسی که در کار شکنجه بوده، آدم کشته و یا دستورش را صادر کرده در یک دادگاه عادلانه با حضور وکیل و نظارت بین المللی محاکمه خواهد شد. ولی اونی که یه باتون به چند نفر زده که خدا وکیلی باید با آموزش درست به یک انسان آگاه تبدیل شود.
در شرایط کنونی و سرکوب وحشیانه مردم، بنظر من عده ای به سمت سازماندهی مبارزه مسلحانه خواهند رفت. ولی امیدوارم که بطور مسالمت آمیز و با برگزاری یک انتخابات جدید مردم بتوانند در جهت اعمال حق حاکمیت خود قدم بردارند.
وقتی انقلاب بشه دیگه هیچ چیز قابل کنترل نیست از جمله خشونت.
Commenting by HaloScan
