نظرات
من برحسب تصادف وبقول امروزی ها وب گردی به نوشته های علی اقا برخورد کردم و در این رابطه لازم دانستم چیزهای
برایش بنویسم.قبل از همه بگویم قضاوتم نه بخاطر رنجش های شخصی و یا طعنه وسرزنش به گذشته روشنفکران و یا ایجاد
مانع در مسیر فکری وشخصی انان بلکه بخاطر نا مم می باشد.
اعتقاد دارم که اگر یک انسان روشنفکر به انحرافات درونی وگذ شته اش اذعان و بی رحم نبا شد ره به جائی نخواهد برد ودر اساس راه اینده با گذ شته انان
تفا وتی نخواهد داشت. امید ان دارم که دوستان دیروز وامروز قبل از هر داوری اگر ابهام و یا موردی یافتند حتما یاد اور شوند.
علی اقا این در ذات هر ایدئولوزی نهفته است که در پی هوادارن وفادار ومتعصب و بطور کلی سرسپرده باشد.
ایدئولوزی شما نیز از این خصلت بری نبوده شما بی شک و تردید باور داشتید که اید ئوزی شما نه تنها جهان را توضیح بلکه
انرا دگرگون نیز میکند.شما نیز اساسا فکر میکردید که تئوریسن های شما خطا ناپذیر وبی شک ورود باین حوزه تجاوز به
حریم مقدسات شما بود! ایدئوزی شما برای ساختن هر گوشه اش انسان ها را مانند موش ازمایشکا هی برای اهداف سیا سی اش
بکار می گرفت تازه این در زمانی بود که مکتب شما در اوج شکوفائی بسر می برد. غافل از اینکه ان موقع ایدئوزی شما طنابی بود
که با ان دست وپا و عقل خود را گره رده اید و شاید خیال میکردید که مردم کشورتان منتظر بهشت خیالی شما هستنند ودر عالم رویا خودتان را ارضا
میکردید و دیگر نمی دانستید با این ایدلوزی بستر مرگ خود ومصیبت نسلی را به ارمغان میاورید.
صد افسوس که شرایط حاکم در جامعه ما اجازه نمی دهد که نسل های برباد رفته بتوانند ازادانه تجاربشان را در اختیار نسل جوان بگذارنند
به گمان من اگر چنین شود می توانستیم تاثیر بزرگی. بر افکار نسل جوان بگذاریم. بیایم به این وظیفه عمل کنیم تا بقول معروف " خلق ... دوبار
از یک سوراخ گزیده نشوند" فکر میکنم که روشنفکران پس از چندین سال زندگی در ایران وخارج اگر از گذ شته شان درسی گر
Commenting by HaloScan
