من ولی بالاخره یه روز میرم اورست. آرزوئه خب٬ حناق که نیست 
)
عمر که مثل برق و باد میگذره اول صبحی یادم انداختی باز که چقدر دارم پیر میشم ! با هم میریم تبت دو تایی بدون اهل و عیال پایی؟
وقتي مادر شدي تازه بعضي وقتا يادت مي افته چه آرزوها و چه عادت هاي خوبي داشتي و حالا سال تا سال يادت نيان...
Commenting by HaloScan
