اول این که امیدوارم خوش گذشته باشه.
دوم این که منتظر نوشتهی حتما قشنگت در مورد آرزوها میمونیم؛ عجله هم نداریم!
در مورد این پستت... من توی یه جلسهای اینجا گفتم این همهاش برمیگرده به نیمکرهی چپ و راست مغز که اختیارت رو به کدوم یکی میدی... نیمکرهی چپ تکلیفش تقریبا مشخصه. خودخواهه و دنبال پیشرفت و زندگی بهتر. نیمکرهی راست چی؟؟ خیلی پیچیده است. دنبال چیه واقعا؟؟؟
خوب سفر بخیر بهت خوش گذشته که؟
پست این دفعت من را یاد کتاب دنیای سوفی انداخت. یادش بخیر 15 سالم که بود اینقدر از این سوالها از خودم می پرسیدم که گاهی منزوی میشدم.....
حالا راستی این یا آن؟؟؟
سلام. مطلب جالبی بود. استدلالهای دو طرف را زیبا بیان کرده بودی. اما توجه داشته باش که هر آنچه مغز می اندیشد منطقی نیست. مغز ما همواره بین منطق و احساس تعادلی برقرار میکند و تصمیمی میگیرد که نه سیخ بسوزد و نه کباب. در همین مثال اگر دقت کنی بخشی از استدلالها برخاسته از احساس است نه منطق خشک مثل علاقه به وطن یا والدین. اما در اینکه این نوع تصمیم گیری مغز به نوعی برای زنده ماندن لازم است موافقم.
بابت کامنتت ممنون
طبیعت را دست کم میگیری! غریزه نیروی طبیعته ما هم عددی نیستیم!
آن زنده تر از اینه! من حدس میزنم تو آن هستی و در آرزوی این بودنی!
سلام. مدتی است که تو ذهن من هم شبانه روز این استدلال های دوطرفه انجام میشود و نهایتا به هیچ نتیجه ای نمی رسد ! تصمیم هایی که ما می گیریم انقدر پپچیده است که نمی توان به این سادگی گفت که از رو ینیاز و غریزه به تنهایی است. عوامل زیادی در آن نقش دارند. یکیش که به نظرم خیلی هم مهمه محیط اطرافه ! مثلا توی همین یکی دوتا کردن رفتن و ماندن هستی که یک قدرت بالاتر یکی از راه ها را برایت انتخاب می کند و قدرتش را به تو تحمیل می کند. یا تغییر شرایط به ناچار تو را به سمتی هدایت می کند.
سلام
خسته نباشی متنات قشنگه
به ما هم سر بزن
Commenting by HaloScan
